Rio - Buenos Aires GENIALE trip

De Rio de Janeiro en Buenos Aires trip is toch wel 1 van de populairste trips onder de cabin crew van Emirates. Niet alleen omdat het naar zuid-amerika is, wat al best wel ver weg is maar gewoon omdat het RIO is! Ik wachtte al zolang op deze trip, en voordat ik mijn rooster kreeg had ik zelfs gedroomd dat ik naar Rio ging. En ja hoor, op mijn rooster 2 dagen later stond RIO, ik was zo ongelofelijk blij dat ik helemaal vergat te kijken naar de rest van mijn rooster. De rest van mijn rooster is niet heel boeiend, zeg maar gewoon best wel slecht. Ik heb 5 van die op en neer vluchten, turnarounds, naar Kuwait, Jeddah, Medina, Delhi en een Bombay. En ik kan jullie eerlijk vertellen, dat zijn nou niet de leukste vluchten. MAAR ik heb wel een Rio! En wat een trip was dat. Zoveel gedaan, gezien in zo'n korte tijd. Ik was helemaal gesloopt achteraf, maar het was het allemaal waard.

Ik zal bij het begin beginnen. Een van de meiden van de vlucht kende ik al, had met haar een keer een vlucht naar Zurich gedaan. En dan is het altijd wel fijn om al iemand te kennen, dan hoef je je ook niet weer voor te stellen enzo, gaat allemaal wat gemakkelijker. Iedereen had er zo'n zin in, de vlucht was 14.30 uur! De langste vlucht die ik ooit gedaan heb. Ik weet niet wat het is, maar ik heb best wel vaak bekende mensen aan boord, wat ik natuurlijk helemaal niet erg vind. Dusja, Merel gaat richting Argentinie en ontmoet meteen de bekendste argentijn die je maar kan bedenken, Diego Maradona. Hij zat uiteraard in eerste klas, maar op een 14 uur vlucht heb je wel de tijd om even naar voren te lopen, dus dat ging ik dan maar even doen he.... Ik liep naar eerste klas en meneer was weg, hij zat precies op de WC dus ik dacht, nou dan wacht ik wel eventjes. Toen hij uit de wc kwam zei hij tegen de crew dat hij een thee wilde, in het spaans, en ik kan natuurlijk ook een klein woordje spaans dus ik vroeg meteen met melk en suiker meneer? En toen zei hij, si ! haha, vond het wel grappig. Dus mijn collega die in eerste klas werkt gaf hem een thee, en hij houdt nogal van suikers dus hij wilde meer koekjes bij zijn thee. Dus die had ik toen even gebracht, 6 koekjes in totaal! Eindelijk geland in Rio de Janeiro ben ik als de malle naar voren gelopen met mijn mobiel in mijn zak om toch nog even een foto te nemen met Diego. Zo gezegd zo gedaan, en al met al blijft het een klein dikkerdje met een jong blond ding naast zich....

Aangekomen in het hotel in Rio waren we allemaal helemaal verrot, ondanks dat we 4 uur rust hadden. Het gaat je toch opbreken zo'n vlucht. Als passagier ben je verrot maar als je ook nog eens moet werken al die tijd is net even een ander soort moe. Maarja dan ben je in Rio en dan wil je toch wel iets gaan doen. Aangezien het al later was gingen we met zijn 9en uiteten. En dat eten was toch lekker zeg, heb nog nooit zoveel vlees gegeten in mijn leven, en de een was nog lekkerder dan de ander, heerlijk!!! Toen maar weer snel terug naar het hotel want de dag erna zouden we gaan 'hanggliden'. Eerst nog even naar het ontbijt geweest en toen werden we opgehaald om letterlijk van een berg af te rennen. Er was laat maar zeggen een groen platform wat een klein beetje naar beneden liep, en aan het einde was er dus helemaal niks, tot aan de grond, en dat was zeker wel 500 meter (als mijn inschattingen goed zijn). In ieder geval, het was best wel diep. Mijn instructeur, want je vliegt niet alleen, legde me dus uit dat je moet door blijven rennen want als je eerder stopt dan val je dus echt naar beneden. Het gaat tegen je instinct in, maar je moet het wel doen. Ik was echt voor geen seconde bang. We staan op een gegeven moment op dat platform, en we gingen bijna rennen, en het uitzicht was werkelijk prachtig, geen woorden voor, met een prachtige blauwe lucht. Hij telt af, 3, 2, 1, run!!!!! Dus ik rennen en toen voordat ik het wist vlogen we door de lucht. Je voelt je machteloos, maar dan op een andere manier. Je voelt je heel vrij en ik was vooral gepakt door het uitzicht. Ik kon zelfs het Jezus beeld zien!! De vlucht in totaal duurde zo ongeveer 10/12 minuten. Maar wat was het  gaaf, en we landde op het strand, niet de copacabana maar 2 strandjes daarvandaan. Op de vlieger zaten ook 2 camera's dus ik heb mooie filmpjes en foto's gekregen. Daarna moesten we alweer opschieten want we zouden die middag naar Buenos Aires vliegen. Niet geslapen voor de vlucht en nog steeds met adrenaline in mijn lichaam van het hanggliden, op naar Buenos Aires.

De vlucht zelf was maar 2.5 uur, en helaas geen bekende mensen deze keer. Zou ook te mooi om waard te zijn natuurlijk. Aangekomen in Buenos Aires zou ik die avond afspreken met Joel, mijn grote vriend van de NHTV, en we hadden elkaar al zo'n 1.5 niet gezien. Dus het was echt heel toevallig dat we allebei tegelijkertijd in Buenos waren. Na omgekleed te hebben ging ik naar de lobby om daar op hem te wachten. En toen zag ik in de lobby allemaal gasten met oranje shirtjes zitten. En ik dacht hm, dat moet wel een Nederlands team zijn. Terwijl ik aan het wachten was hoorde ik er 2 met elkaar praten in het Nederlands dus ik moest glimlachen en ik vertelde dat ik ook Nederlands ben. Toen vroeg ik wel team ze zijn, ik dacht kan wel een gok wagen maar als ik denk dat het het hockey team is en dan blijkt dat ze het handbal team zijn is toch een beetje ongemakkelijk. En toen bleek inderdaad dat het het hockey team is. Dus even met die gasten gekletst, vet aardige gasten ! Ze waren in Buenos voor de kwalificatie voor de Olympische spelen. Zodra Joel, en Reinier uiteindelijk ook (wat ik niet wist), kwamen ben ik met die gasten gaan zitten. Gezellig een drankje gedaan in het hotel en bijgekletst. Alsof er dan niks veranderd is, terwijl je toch 1.5 jaar verder bent en je zit aan de andere kant van de wereld. Wel fijn om bekende gezichten te zien. We zouden de volgende naar een bekende begraafplaats gaan (die van Evita ook). De volgende dag ik weer naar ontbijt (lekker vers eitje), ook natuurlijk in de hoop dat ik de hockey mannen zou zien. Helaas. Ik dacht dat ik eerder met gasten zou afspreken, dus ik zat om 10 uur in de lobby, klaar en wel, maar dat werd uiteindelijk 1 uur. Toen heb ik de hele tijd maar een beetje in de lobby gezeten, mannen spotten haha. Toen op een gegeven moment zag ik Billy (waar ik de avond ervoor ook mee gekletst had) en hij was samen met Jeroen en toen vroeg hij of ik mee wilde gaan naar de Starbucks. Aangezien ik toch zeeën van tijd had ben ik natuurlijk gezellig mee geweest. Wat te drinken gehaald daar en toen op een bankje in het zonnetje gezeten. Was een topweertje. Terwijl we terug liepen naar het hotel zag ik dat alle mannen buiten stonden, ze gingen een rondje hardlopen met zijn allen. Aangezien dus Billy en Jeroen daar ook heen liepen, liep ik ook gezellig even mee, en ze keken allemaal om met de gedachte, wie is dat dan?! Dus ik kom bij de groep en ik zeg zo Hee, ik ben Merel zou ik een groepsfoto mogen? Ik bedoel, wanneer krijg je nou nog een keer zo'n kans, toch?! En nu heb ik een geniale groepsfoto! Dat maakte de trip naar buenos aires nog leuker. En ze waren ook echt super aardig en leuk!

En hup weer terug naar Rio, aangezien ik ook weer niks geslapen had voor deze vlucht was ik toch eigenlijk best wel een beetje moe. Zeg maar gewoon gebroken. Ik was zelfs een beetje aan trillen tijdens de vlucht, zo moe was ik. Op elke trip neem ik mijn eigen kussen mee. Eigen kussen vragen jullie je af? Ja, mijn eigen kleine kussentje. Al die hotelkamer kussen zijn of te hoog, of te laag of te zacht, of te hard, gedoe. Dus ik heb mijn eigen vertrouwde kussen, die ondertussen nu ook de hele wereld gezien heeft. Ik had in de bus van het vliegveld in Rio naar het hotel mijn kussen in mijn kleine koffertje gedaan, zodat ik die mooi kon gebruiken in de bus. En dan ben je zo blij met zo'n kussen, zodat je gewoon even lekker kan liggen en echt even je ogen kan dichtdoen. Maar het was natuurlijk wel de laatste dag in Rio voordat we weer terug gingen naar Dubai. Dus we gingen met die meiden de tour doen. Weer om 8 uur opstaan en we gingen om 9 uur weg, met zijn 5en in totaal. We gingen eerst naar het Jezus standbeeld. Daar aangekomen hebben we 2.5 uur in de rij gestaan voordat we er eindelijk waren. Ik heb echt nog nooit zo'n slechte organisatie gezien, het was echt schokkend gewoon. Zo'n lange rij en maar 3 hele kleine hokjes waar je kaartjes moest kopen. En als je dan nog een beetje moe bent, niet veel geslapen nou dan is mijn geduld best wel ver te zoeken. Iemand probeerde voor te dringen, nou dat ging hem mooi NIET worden. Hij bleef maar mooi achter ons staan. Ik kan daar zo slecht tegen, iedereen wacht dus jij ook en dan ga je niet voordringen. Eenmaal boven, was het het wachten natuurlijk wel waard. Een prachtig uitzicht over Rio en de Copacabana en natuurlijk om de Jezus zo te zien in het echt, was wel gaaf. Maar toen gingen we ook snel weer door want het was zo druk, bizar. De volgende stop was de plek waar ze het carnaval vieren met de praalwagens. En daar kon je ook die kostuums proberen voor 10 Real, wat ongeveer 2 euro is, als het niet minder is. Dus ik en nog een ander meisje gingen die dingen aandoen, en ik had mijn bikini aan onder mijn kleren dus we zagen er echt hilarisch uit met die kostuums aan, wat nog best wel zwaar was. Een paar foto's genomen, wat afgelachen en toen weer door met de tour. We gingen nu naar de bekende gekleurde trappen ergens in het centrum, daar ook weer een paar foto's genomen en toen zijn we lekker naar de Copacabana gegaan, geen wachtrijen meer maar gewoon even lekker met de voetjes in het water en in het zand. En het strand viel me een beetje tegen. Ik had er zelf eigenlijk meer van verwacht. Het was een mooi en groot strand maar niet mooier dan andere stranden waar ik geweest ben. Ondertussen moesten we wel weer richting het hotel om maar iets te slapen voor de vlucht terug naar Dubai. Gelukkig zat de vlucht niet helemaal vol en hadden we weer 4 uur rust, waarvan ik ook echt 4 uur geslapen heb. Aangekomen in Dubai wel helemaal kapot, maar het was het zeker waard!!!!! Wat een geniale trip met leuke mensen, en zoveel gedaan en gezien, i love my job!