Momenten...

Iedereen nog een gelukkig nieuwjaar, dat 2016 maar een mooi jaar mag worden! Mijn kerst en oud en nieuw was gezellig, zoals het moet zijn. Kerst voelde niet als kerst, aangezien Dubai te warm is en ik niet bij mijn familie kon zijn. Hoorde dat het een hele natte kerst was in Nederland, en dat iedereen lekker veel gegeten heeft.

Volgende maand ben ik al 2 jaar in Dubai, wat me doet beseffen dat ik meer geniet van de kleine momenten. Zoals het sinterklaas feest vieren met mijn familie en de familie van den Ende, heerlijk wezen bowlen en uiteraard naar mijn favoriete restaurant geweest, de Resident, waar ze de lekkerste spareribs hebben! Tijdens oud en nieuw was ik op een super gaaf feest in Dubai met mijn huisgenoot en mijn lieve Belgische vrienden Koen en Gigi. Was wel erg dat The Address in vuur en vlam stond, het rare was nog wel dat het eerder op het nieuws was in Nederland dan dat wij wisten wat er aan de hand was in Dubai. Januari is goed begonnen, en heb zeker mooie vluchten op de planning staan. Ben voor het eerst in Tokyo geweest, Sarah mijn huisgenoot was ook meegegaan. Ze had dagen vrij en verder niks te doen, dus ja dan ga je mee naar Tokyo voor 1 dag. Zo gelachen. Waren wezen stappen tot een uurtje of 7 in de ochtend, toen wat geslapen en dan toch maar de stad in gegaan om wat te zien van Tokyo. We zijn toen ook naar Shibuya station geweest, de drukste overstek plek ter wereld, en ik kan jullie vertellen, het was ook echt HEEL druk. Maar bij dat station staat een standbeeld van Hachiko, ik weet niet of jullie de film kennen met Richard Gere, over de hond die zijn baas elke dag van en naar het station bracht toen hij naar zijn werk ging, Richard overleed op zijn werk en de hond nog 9 jaar lang elke dag naar het station is gelopen om zijn 'baasje' op te halen, waargebeurd verhaal. Deze film had ik samen met Nikie gezien in de bioscoop en ik kan me nog zo goed herinneren dat ik zei van oh hoe gaaf zou het zijn als je dat standbeeld kan zien, niet wetende natuurlijk dat het in Japan is en nooit maar dan ook nooit gedacht dat ik dus echt werkelijk naar Japan zou gaan en dat ik het standbeeld heb gezien. Was een van die momenten dat ik besef hoe bijzonder het is dat ik dit werk doe en als deze dingen dus ook werkelijk kan zien. Dus ik waardeer de kleine dingen nog steeds en zelfs meer dan dat ik hiervoor deed. Daarom geniet ik nog meer! Net als dat ik naar Sint Petersburg ben geweest, je ziet altijd de plaatjes op internet en in de films, maar zodra je het in het echt ziet is het toch indrukwekkender. Sint Petersburg is ook een mooie stad trouwens, het was wel -15 maar dat heeft toch ook weer wat, het echte Rusland met sneeuw, en ik vond het geweldig! Verder heb ik nog een Saigon (Vietnam).

Ondertussen hebben Tim en Nienke een spontaan weekend in Dubai gehad, wat ook gezellig was. Papa en mama zijn ook al 3 dagen langs geweest en die zitten nu in Sri Lanka, ik heb morgen dus Saigon, en zodra ik weer terug ben pak ik nog een ander vliegtuig naar Sri Lanka, heb zelf nog 4 dagen vrij, dus waarom dan niet even papa en mama opzoeken in Sri Lanka, omdat het kan toch?! In Februari heb ik eerst mijn interview voor mijn US Visa, dus daarna gaan we naar Amerika vliegen, echt super leuk, heel veel zin in. Verder heb ik ook een Lyon, waar ik 48 uur ben, dus als er zich iemand in franse Alpen bevind, dan hoor ik het wel, dan kom ik wel even gezellig langs!! En verder sta ik op reserve, wat betekend dat ik verder geen rooster heb. Ik doe dan de vluchten waar mensen zich voor ziekmelden, en dat zijn meestal niet de beste vluchten. Maar, ik heb het al 2 jaar overgeslagen dus nu ben ik aan de beurt, ach we zien het wel. We gaan lekker het huis schoonmaken, wassen, kastjes opruimen, sporten en chillen bij het zwembad, ook niet verkeerd.

Heb besloten dat februari een maand wordt van even weer 'back to basic'. Even weer gaan sporten, gezond eten en vooral GEEN alcohol drinken!!

Verder heb ik helaas afscheid moeten nemen van mijn lieve Australische huisgenootje Tez. Ze is terug naar Perth gegaan, ze was helemaal klaar met Emirates en heeft ook een vriendje thuis. Ze had er helemaal geen dubbele gevoelens over, dus dan weet je dat ze de juiste beslissing gemaakt heeft. Ach die dingen gaan helaas ook door, maar ik weet zeker dat ik haar heus nog wel een keer ga zien. Heb gelukkig Ierse Sarah nog over !! En wie weet wie er in Tez haar kamer komt, hopelijk een leuk meisje...

In 2016 ga ik nog meer genieten van de kleine momenten, nog meer reizen, meer naar mijn lichaam luisteren, wie weet word ik wel verliefd (mwah, dat is waarschijnlijk te hoog gegrepen haha), en ik hoop dat ik mijn lieve vriendinnen en familie vaker kan gaan zien! :D

New York City baby!

Wat gaat deze maand toch weer snel voorbij. Om te beginnen had ik eerst een Sydney/Auckland tripje, wat eerst 5 dagen zou duren werd uiteindelijk 6 dagen. De reden? Het vliegtuig wat wij mee naar Dubai zouden nemen was die dag kapot gegaan. Er was een lek in de benzine tank, en zoals jullie allemaal wel begrijpen is dat best een groot probleem. Maar niet getreurd want ik mocht nog een dag langer in Sydney blijven. Helaas was het weer niet alles, maar we zijn lekker uiteten gegaan, lekker bijgeslapen, meer centjes gekregen omdat we dus een dag langer moesten blijven. Dus eigenlijk was het allemaal best wel gezellig. Helaas doordat ik langer in Sydney was gebleven was ik niet meer 'legaal' (uitgerust genoeg) om mijn Japan vlucht te doen 2 dagen later. Waar ik best wel van baalde, aangezien Japan vluchten best wel moeilijk zijn om te krijgen, dus helaas geen Osaka voor mij. Komt nog wel. Toen hadden ze me op standby gezet en ben ik naar Riyadh en Kuwait gevlogen, wat allebei best wel korte vluchten zijn. Uiteindelijk kwam het allemaal wel goed uit want mijn lieve mama en tante waren naar Dubai gekomen voor een weekje strand, en heerlijk niks doen. Wat wel goed gelukt is om 1 dag na, toen het zo hard regende. Ja begrijp me niet verkeerd, het regende keihard in Dubai, heel Dubai is dan van slag. Taxi chauffeurs gaan dan lachen omdat er water uit de lucht komt vallen, mensen gaan super langzaam rijden alsof je niks meer kan zien en het mooiste is dat mensen elkaar raar aankijken van: huh regent het nou?! Dan ga je maar lekker shoppen toch! De rest van de dagen zijn we naar Barasti geweest (strandclub) of naar Kite Beach, heerlijk. De laatste avond gingen we naar een vriend van mij die in de Burj Khalifa woont, hij nam ons mee naar de ' Residential Lounge' op jawel, de 123e verdieping met een prachtig uitzicht over Dubai. Super gaaf natuurlijk! Was ook een prachtig uitzicht, en daar zaten de dames hoor een bakkie te doen op 123e verdieping, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. De 16de op een maandag gingen de dames weer richting Amsterdam en ik nam de vlucht naar JFK NEW YORK!!!!!! Een stad waar ik altijd al heen wilde gaan, en nu had ik nog 6 dagen vrij, dus waarom niet?! Aangezien mijn ticket toch niet de hele wereld kost, en ik een vriendin om de vlucht zou hebben, zo gezegd zo gedaan, Merel ging naar New York.

En wat een vette stad is dat zeg. De vlucht naar JFK ging super snel, had een hele rij stoelen voor mijzelf dus kon lekker liggen en slapen. Als je je eigen kussen maar meeneemt gaat dat allemaal een stukje makkelijker! We kwamen rond een uurtje of half 9 avonds aan in New York, en mijn vriendin had geregeld dat ik met de crew meekon in de bus naar het hotel. Aangezien ik de eerste 2 nachten bij haar zou blijven slapen (GRATIS EN VOOR NIKS) op jawel, Times Square. Super fijn en lief dat dat ook kon natuurlijk. Aangekomen in het hotel zijn we meteen omgekleed omdat we zo'n honger hadden. Dus we hebben een hapje gegeten en een wijntje gedronken in een barretje vlakbij het hotel. Toen daarna zijn we nog even over Times Square wezen lopen, maar tegen die tijd was het al 1 uur 'nachts dus de meiden en ik waren wel moe. De volgende dag zouden we veel dingen gaan bezichtigen in de stad dus we moesten fris en fruitig zijn. Nou is dat iets anders gelopen dan gepland, aangezien ik om 4.45 klaar wakker was. Door de jetlag maar ook doordat ik zo graag gewoon op wilde staan en de stad te willen zien. Als een klein kind in een snoepwinkel, zo voelde ik me. De meeste mensen kennen wel alle films en tv series die zich in New York afspelen, maar zodra je het zelf in het echt ziet is het toch wat anders. Dinsdagochtend gingen we met in totaal 4 meiden en 1 jongen richting de Statue of Liberty met de boot. We hadden de boot om 10 uur en het was werkelijk prachtig weer. Vanaf de boot zagen we de Brooklyn Bridge ook al, toen voerde we een rondje om de Statue of Liberty, wat eigenlijk best wel klein is, maar ja je moet het wel gezien hebben. Toen we weer aan wal gingen stond er toch een lange rij om op dezelfde boot te komen, wel een paar honden mensen! Naast de pier was een klein schattig restaurantje, waar we even gingen zitten. En het was gewoon een perfect moment, met een lekker zonnetje op je gezicht, uitzicht op Brooklyn in New York, het voelde het juist moment om een cocktail te nemen, helaas was de tijd niet perfect (11.25), maar zoals mijn vader altijd zegt 'Ergens op de wereld is het 5 uur'. Dus bij deze pap, hij smaakte heerlijk !!!

Na ons drankje zijn we naar Ground Zero gelopen, wat echt super indrukwekkend is. Ik zou hier later naar terugkomen als de meiden weer naar huis zouden gaan. Na Ground Zero hebben we de metro gepakt terug naar het hotel, waar we wat geluncht hebben en een dutje gedaan hebben, aangezien sommigen van ons al best wel vroeg wakker waren. We zouden rond een uurtje of 4 naar Rockefeller Center gaan, waar je een prachtig uitzicht vanaf hebt met Central Park en de Empire State Building en eigenlijk heel Manhattan. En het was ook werkelijk prachtig, hebben een mooie zonsondergang gezien. Maar het was ook best wel een beetje koud dus we zijn ook niet te lang gebleven. Toen hebben we een klein rondje gelopen in Central Park, toch om het even gezien te hebben. En ik wilde ook heel graag de schaatsbaan zien, het liefste zou ik natuurlijk willen schaatsen maar dan samen met iemand (vriendje, die nog onbekend is). Diezelfde avond gingen we uiteten maar alleen met de meiden, in Meatpacking District (het hippe gebied van Manhattan). En we hebben heerlijk gegeten en veel gelachen. Twee van de meiden gingen na het eten naar huis, maar ik en een meisje wilden nog niet naar huis, de nacht was nog jong! We hoorden dat Provocateur is leuke tent is op de dinsdag avond, maar daar wilde ze ons 300 dollar laten betalen voor een fles om alleen binnen te komen. Dat werd ons toch een beetje te gek. Toen we weer terug liepen raakte we aan de praat met 2 mannen, wat oudere mannen en die zeiden, joh we kunnen jullie ook wel naar deze Rooftop Bar brengen met een uitzicht over Manhattan. Ach, waarom ook niet dachten we. En jawel, het uitzicht was prachtig, zelfs vanaf de WC kon je de Empire State zien! Na deze bar liepen we naar 1 OAK, schijnt ook een bekende club te zijn, maar tegen 2 uur waren we toch wel een beetje moe dus zijn we terug naar het hotel gegaan. Woensdagochtend ben ik samen met Polona (vriendin waar ik bij bleef slapen) een ochtendwandeling gemaakt door Central Park, daarna moest zij zich gaan klaarmaken voor de vlucht terug naar Dubai, aangezien zij in New York was voor werk en ik gewoon op vakantie. Toen de crew wegging ben ik naar mijn hostel gegaan, daar een dutje gedaan, aangezien de jetlag weer een beetje insloeg. En toen avonds ben ik in mijn eentje naar een show geweest op Broadway, en niets minder dan Aladdin! En hoe gaaf was dat, echt zo mooi!!!! Kan het niet met woorden uitleggen. Donderdag was mijn laatste volle dag in New York, en ze gaven regen op dus ik ben naar Wall Street gegaan, vanaf daar weer naar Ground Zero gelopen en toen ben ik 2 uur in het 9/11 Memorial Museum geweest. En dat was pas indrukwekkend. Ongelofelijk wat er gebeurd is in New York op die dag, al die verhalen van mensen die overleden zijn, echt om kippenvel van te krijgen. Zeker een aanrader om heen te gaan, al zou ik wel samen met iemand gaan. Ik voelde me erna best wel beetje down en heel verdrietig, logisch natuurlijk want het is ook geen vrolijke plek. Na het museum ben ik naar Soho gegaan, wilde nou wel eens weten waar iedereen het altijd over heeft als ze over Soho praten. Eigenlijk zijn het gewoon een paar straten naast elkaar met dure winkels en vooral heel veel boetiekjes en schattige restaurantjes. Ook ben ik die dag naar Grand Central Station geweest, want ja, Gossip Girl fan die ik ben moest ik natuurlijk wel zien waar het allemaal begon! En wat is dat ook een mooie plek zeg, bizar. Overal was ook heel veel politie en beveiliging, door alles wat er deze dagen zo'n beetje gebeurd in de wereld. Ik voelde me wel veilig. Donderdag ben ik uiteten geweest met Will en Ricky, twee vrienden van Yvette. Yvette is een Amerikaanse die ik in Milaan ontmoet heb toen ik naar Milaan was gegaan voor mijn scriptie. Zij woonde eerst ook in New York maar is nu verhuisd naar Boston, ze vertelde dat haar vrienden wel uiteten wilde gaan met mij, dus dat hebben we maar gedaan. Ik moest van Grand Central naar het restaurant lopen, maar het regende zo hard die dag, en ik geen zin had om een paraplu te kopen, hield ik maar mijn sjaal boven mijn hoofd. En toen kwam het moment wat je altijd in een film zou zien. Ik was aan het schuilen voor de regen en toen kwam er een man, in pak, rechterhand in zijn zak en zijn linkerhand hield een paraplu vast (en niet zo'n goedkoop I <3 NY dingetje) maar een echte herenparaplu, hij zag me staan en zei, waar moet je heen? Ik wist dat het niet zo heel ver meer lopen was maar ik liet deze kans natuurlijk niet voorbij gaan! En toen zei ik, volgens mij nog maar 1 blok, waarop hij antwoordde, zal ik je brengen want ik moet ook die kant op. Waarop ik zei, oh wat aardig! Dus hij had me naar het restaurant gebracht (wat helaas maar 50 meter verder zat) en toen vroeg hij waar ik vandaan kwam en wanneer ik weer wegging, waarop ik teleurstellend moest antwoorden dat ik de volgende alweer wegging. Daarna natuurlijk nooit meer gezien. Maar vond het een geweldig moment wat je zo uit een film kunt halen. Toen gegeten met de gasten wat echt super gezellig was, en de jongens waren echt super Amerikaans.  Meneer met de paraplu was er helaas niet om me weer naar het station te brengen, de jongens waren wel zo vriendelijk om dat te doen. Vrijdag, mijn laatste ochtendje in New York, waar het wederom weer prachtig weer was. Ik wilde nog 2 dingen doen, de Brooklyn Bridge overlopen en fietsen in Central Park. En dat heb ik allebei gedaan dus mijn New York trip was geslaagd, helemaal geweldig eigenlijk. Ik zie mezelf daar al lopen en wonen, dat zou echt gaaf zijn. Wie weet. Hoeveel je kan doen in 4 dagen is echt bizar. Ik heb genoten en ik ga zeker nog een keertje terug, want er is genoeg te doen!!!

En dan moeten we helaas weer terug naar werk. Alhoewel ik niet mag klagen aangezien ik morgen naar Mauritius vlieg.. Maar toch...

Prachtig Bali

Voordat ik aan mijn verhaal begin over Bali, wil ik nog even vertellen over mijn Business Class Upgrade. Die ik overigens niet gekregen heb. Toen ik mij had aangemeld midden september is mijn aanmelding niet goed aangekomen en hebben ze mijn aanmelding NOOIT ontvangen. Al mijn vriendinnen om mij heen hebben wel de upgrade gekregen en ik hoorde maar niks. Toen heb ik mijn manager gemaild en die vertelde mij dat ze nooit mijn aanmelding had ontvangen. Zoals jullie wel kunnen bedenken, was ik hier best verdrietig om, aangezien ik het anders wel had gekregen. Nu heb ik over een paar dagen een gesprek met mijn manager, en ik hoop zo dat zij mij alsnog de upgrade kan geven. Was wel even best verdrietig daarover. Toen had ik alleen nog maar meer zin om naar Bali te gaan en even te relaxen!

Na mijn Melbourne/Auckland tripje ben ik meteen doorgevlogen naar Bali. Dus eerst 14 uur gewerkt vanuit Melbourne en toen had ik 3 uur om naar het volgende vliegtuig te gaan, wat nog eens 9 uur duurde om in Bali te komen. Dus die dag heb ik aardig wat uurtjes doorgebracht in het vliegtuig. Was het allemaal waard. De eerste 3 nachtjes zat ik in Ubud, wat bekend staat om de lekkere massages, mooie omgeving en yoga natuurlijk. De eerste 2 dagen heb ik overdag heerlijk bij het zwembad gelegen en een boek gelegen. Wel elke ochtend vroeg opgestaan om yoga te doen, wat nog best pittig was. Had daarna wel een beetje spierpijn in mijn armen. 's Avonds liep ik dan naar de hoofdstraat van Ubud, lekker gegeten en ook nog een paar winkeltjes gekeken, en nee, niks gekocht!! Had alleen handbagage bij me dus kon ook niet veel kopen. De laatste dag in Ubud heb ik nog een ochtendwandeling gedaan die ze georganiseerd hadden vanuit het hotel en daarna ben ik opgehaald door Made, hij ging me overal naartoe rijden waar ik maar wilde. Toen zijn we naar de rijstplantages geweest, een watertempel en ook naar Ketut Liyer (wat de meeste wel kennen van de film Eat, Pray, Love). Bij de watertempel moest ik dus het water in, wat best koud was, en dan moest je met je hoofd onder een soort van sproeier gaan staan voor geluk en nog veel meer, maar dat weet ik niet aangezien ik geen indonesisch kan lezen. Maar toch gedaan! Daarna wilde ik heel graag naar Ketut, dat is een man die je palm kan lezen, en ik was daar toch wel heel nieuwsgierig naar, en toch ook wel een beetje zenuwachtig want je weet niet wat zo'n man gaat zeggen. Ketut zelf lag te slapen, aangezien die man al zo'n beetje 110 jaar is en maar 2 tanden over heeft. Zijn zoon heeft de kennis overgenomen van zijn vader, dus nou daar gingen we. Hij begon te vertellen dat mijn wenkbrauwen en mijn ogen in balans staan wat een goed teken is, dat ik positief ben en dat ik dat overbreng op anderen. Ook zei hij dat ik een goed lichaam heb (niet dat hij daar mijn hand voor nodig had om te zien maargoed). Ook vertelde hij mij dat ik een lang leven zal leiden, een sociaal persoon ben, mijn vrienden mij om advies vragen. En het mooiste gedeelte, ik ga trouwen (JAJAAAAA), Zolang ik gelukkig ben in mijn leven en balans blijf houden ontmoet ik een "handsome husband" (zijn woorden, niet de mijne!), waar ik mee ga trouwen. Ik ga 1 keer trouwen en ik word oud met deze "handsome husband", waar ik 2 kinderen mee zal krijgen. Altijd handig om te weten toch! Ik was blij, en het was het helemaal waard. Die dag was het zondag, en zondag staat bekend in Bali dat je naar Single Fin moet gaan, wat helemaal in het zuiden ligt, en waar dus op zondag altijd een feestje is. Dus daar moest Merel natuurlijk ook heen. En wauw wat een mooie plek, zo'n mooie zonsondergang, en Single Fin zelf staat dus bovenop een klif, waardoor je ook nog eens heel mooi over de zee kan kijken, en met een drankje en een muziekje is het echt werkelijk prachtig !! Daar een paar Australiers ontmoet, die overal op Bali zitten, en toen lag ik rond 2 uur in mijn bed in Seminyak. Toen ben ik nog 3 nachten en 4 dagen in Seminyak geweest, waar ik wilde gaan surfen en nog meer chillen aan het strand. De eerste 2 dagen wezen surfen, de 3de dag lukte me niet meer omdat ik zoveel spierpijn had in mijn schouders van al dat peddelen. Mijn kracht zit meer in mijn benen dan in mijn armen. Maar stond wel elke keer op het board, dus dat was wel leuk. Na de surf lessen, ging ik lekker op het strand liggen. Toen ook een Nederland ontmoet waar ik lekker meegegeten hebt en weer zonsondergang gekeken. Toen ik in Ubud zat kwam ik erachter dat de familie Talboom in Bali was. Wij hebben de familie ontmoet toen op wintersport gingen in Oostenrijk, maar dat was ondertussen ook alweer 8/9 jaar geleden! Dus het was super toevallig dat we allebei in Bali waren! Hun oudste zoon was het weekend ervoor getrouwd in Bali. Dus toen ben ik de dinsdagavond met hun wat wezen eten en daarna nog een paar drankjes gedaan. Hoe klein is de wereld dan, zit je allebei op Bali, wat zover is van Nederland en dan ook nog eens dezelfde tijd, bizar. Maar het was weer ouderwets gezellig!! Nogmaals bedankt familie Talboom!!
De laatste dag ook nog lekker op het strand gelegen en precies niks gedaan! Dat is het toppunt van vakantie voor mij. Die avond zou ik weer terug naar Dubai vliegen, en dan is het weer back to work! De vlucht terug ging snel want heb de hele weg geslapen!!! Heeerlijk! Ik ben helemaal tot rust gekomen in Bali, en dat was ook wel even nodig. Bali is een prachtig eiland en zeker de moeite waard om een keertje naartoe te gaan voor vakantie. Zeker een aanrader!!

Vliegen is best druk en vermoeiend voor je lichaam, daarom een weekje lang even helemaal niks en puur naar je lichaam luisteren is ook heel belangrijk. Nu kan ik er weer even goed tegen! Ik ga me maar eens klaarmaken voor mijn London vlucht die over een paar uur gaat! :D

liefs Bep

Business Class...

Iedere stewardess bij Emirates begint in Economy, en dan na meer dan een jaar (ligt er soms heel erg aan) dan kan je je aanmelden voor Business. Ik heb mijzelf dus net kunnen aanmelden voor mijn upgrade naar business class, maar dat hangt ook nog eens van bepaalde dingen af, hoe vaak je ziek bent geweest, of je waarschuwingen hebt gekregen van je manager etc. Nou heb ik geen waarschuwingen, een paar keer ziek geweest in het begin van het jaar, een paar keer een 'outstanding performance' email gekregen dus hopelijk krijg ik binnenkort te horen of ik naar business class mag!

Op mijn vorige vlucht naar London hadden ze een vrijwilliger nodig die in business class wilde werken van economy, dus dat heb ik toen gedaan. En ik vond het helemaal geweldig. De passagiers waren super aardig allemaal. Mijn collega's zeiden ook dat ik het goed deed dus dat is ook wel leuk om te horen. Alles gaat ook anders. EN het eten is ook beter, wat wij ook gelukkig mogen eten. Na de service ben ik in de lounge gaan staan, eigenlijk gewoon een bar op de A380. Daar heb ik ook nog 2 uur lang cocktails lopen maken en mensen een beetje dronken gevoerd. Die zullen allemaal wel lekker geslapen hebben op hun volgende vlucht! haha!

Mijn vluchten de laatste tijd zijn allemaal leuk, en hele gezellige collega's waarvan ik er sommige nog steeds spreek. Ook ben ik in augustus en september naar Nederland gevlogen voor een weekje lekker Nederlands eten en mijn vriendinnetjes gezien!! Ook zijn Jill en Luco langs geweest in Dubai voor een week. Was echt super gezellig, heb ze zoveel mogelijk van de stad laten zien. We zijn ook wezen brunchen in Dubai. Iets wat best wel populair is in Dubai. Je gaat op vrijdag naar een hotel toe die een brunch organiseert, en dan kan je onbeperkt eten en drinken voor een bepaald bedrag van 1-4 's middags. Daarna ga je naar de afterparty van de brunch, tegen een uurtje of 7/8 ga weer ergens anders heen, de pre-party van de vrijdagavond, en dan als je het dan nog volhoudt, dan ga je ook nog eens stappen die avond. Al met al ben je van 12.30 tot 02.00 ongeveer onderweg. Een aardig lange dag dus, maar altijd wel gezellig!!

Kan niet geloven dat het morgen alweer oktober is, de tijd gaat zo ongelofelijk snel ! Heb het nog steeds zo erg naar mijn zin, en daar ben ik natuurlijk alleen maar blij om ! :D Life is good !

Passagiers

Na zo'n anderhalf jaar vliegen kan ik uit de grond van mijn hart vertellen dat verschillende passagiers me zijn bijgebleven, op een goede en soms ook minder goede manier. Op elke vlucht heb je ook zoveel verschillende nationaliteiten, dat je wel een klein beetje kan inschatten dat sommige culturen anders zijn, maar dan echt HEEL anders.

Ik ben net terug van een Guangzhou vlucht, dat ligt in China. En ik moet toegeven dat dat toch niet mijn soort mensen zijn, nog nooit zulke onbeschofte mensen meegemaakt. Het waren chinezen en heel veel mensen uit Nigeria die naar China gaan om dingen in te kopen. De manier waarop ze tegen je praten, je sista sista noemen zodra je langsloopt, met hun vingers klikken, om zo een paar voorbeelden te noemen. Nou, dan ben je bij mij aan het verkeerde adres, en moet ik eerlijk zeggen dat ik misschien ook niet de aardigste persoon was daarna. Iedereen heeft het recht om met respect behandeld te worden, ongeacht wat je doet. Een dankjewel en alsjeblieft is maar een kleine moeite. En uiteraard we waren geland in China, een paar mensen gingen meteen opstaan. Dus dat was mijn moment of fame, SIT DOWN, NOW!! Ze keken me allemaal met grote ogen aan, ik zei, JIJ NU ZITTEN! Genoeg nu over mijn niet zo geweldige vlucht, haha. Veel mensen begrijpen ook niet dat we soms ook echt zonder respect behandeld worden.

Uiteraard heb ik ook heel veel interessante mensen ontmoet. Op mijn vorige Amsterdam vlucht was de hele jongeren selectie van PSV aan boord, inclusief alle coaches, waar ik de hele tijd mee gepraat heb. Ook zat Edgar Davids die vlucht bij ons aan boord, dus daar ook even snel een fotootje mee gemaakt. Verder zijn er zoveel interessante mensen die echt mooie verhalen hebben, dokters die naar Afghanistan afreizen om daar de zieke te helpen, een man van 85 uit Johannesburg die naar Wenen vloog om zijn zusje te begraven, een Australische mevrouw van 90 die naar Parijs vloog om een vriendin daar te zien. Bizar om wat voor reden mensen reizen. Verbaasd me elke keer weer dat er zoveel verschillende verhalen zijn die mensen vertellen aan een onbekende als ik.

En de meeste passagiers zijn ook heel geïnteresseerd in het leven van een stewardess. Een leven wat voor mij nu als een soort van normaal voelt, ook al weet ik heel goed dat dit leven niet echt 'heel' normaal is haha. Ik heb de luxe om de wereld over te vliegen en er nog betaald voor krijgen ook! Morgen vlieg ik naar Barcelona waar ik Florien en Kim zal zien, als ik dit werk niet zou doen zou ik hun heel lang niet kunnen zien. En daar ben ik ook heel dankbaar voor dat ik dit mag en kan doen!

Joep

Zoals jullie weten ben ik een kattenmens en dat mijn eigen Joep mijn grote liefde is. Alleen Joep is niet meer. Hij was al een tijdje ziek, en zijn nieren werden slechter en slechter. Zelfs zo erg dat hij niet zichzelf meer was en niet meer genoot van het leven, al zijn energie ging naar lopen en zelfs daar had hij soms geen energie meer voor. Toen heeft mama het zware besluit genomen om Joep uit zijn lijden te halen. Ze is samen met Sas (schoonzus) naar de dierenarts geweest en daar hebben ze hem in laten slapen. Ik wist dat het niet goed ging met Joep en daarom probeerde ik er ook alles aan te doen om terug naar Nederland te vliegen. Alleen ik had zoveel vluchten dat ik niks kon ruilen. Helaas heb ik daardoor joep niet meer kunnen zien. Het is beter zo voor hem, geen pijn en hij heeft een prachtig leven gehad. Joep is bijna 11 jaar geworden en we hebben hem altijd het beste gegeven. En wat een kat was het.

Achter het huis is een sloot en we hebben een roeibootje, zodra ik het bootje in het water legde zat Joep er al in. Hij wilde mee varen, lekker naar het water kijken. Hij volgde me ook als ik met de fiets wegging, dan moest ik weer helemaal terug om hem thuis te brengen. En elke avond met GTST kwam hij altijd lekker bij ons liggen en zitten. Het was echt een familie kat.

Op dit soort momenten wil ik niets liever dan thuis zijn bij mij moeder en vader. Want hij was toch een deel van de familie, al vond hij Gael (tim en nienke's hond) wel iets minder grappig in het begin. Je gaat na al die jaren zoveel om zo'n beestje geven dat je er eigenlijk nooit bij stilstaat dat zelfs zij kunnen overlijden. Morgen vlieg ik naar Parijs en dan zie ik papa en mama. Kan niet wachten om ze te knuffelen, en even lekker quality tijd met zijn drietjes.

Gelukkig heb ik onwijs lieve vrienden hier in Dubai die me allemaal een dikke knuffel hebben gegeven als het me even allemaal teveel werd. Want ik zal het niet ontkennen, er zijn aardig wat traantjes gevallen de afgelopen dagen. Maar het is beter zo voor hem.

Joep, wat zal ik je missen, mijn grote vriend!

Rio - Buenos Aires GENIALE trip

De Rio de Janeiro en Buenos Aires trip is toch wel 1 van de populairste trips onder de cabin crew van Emirates. Niet alleen omdat het naar zuid-amerika is, wat al best wel ver weg is maar gewoon omdat het RIO is! Ik wachtte al zolang op deze trip, en voordat ik mijn rooster kreeg had ik zelfs gedroomd dat ik naar Rio ging. En ja hoor, op mijn rooster 2 dagen later stond RIO, ik was zo ongelofelijk blij dat ik helemaal vergat te kijken naar de rest van mijn rooster. De rest van mijn rooster is niet heel boeiend, zeg maar gewoon best wel slecht. Ik heb 5 van die op en neer vluchten, turnarounds, naar Kuwait, Jeddah, Medina, Delhi en een Bombay. En ik kan jullie eerlijk vertellen, dat zijn nou niet de leukste vluchten. MAAR ik heb wel een Rio! En wat een trip was dat. Zoveel gedaan, gezien in zo'n korte tijd. Ik was helemaal gesloopt achteraf, maar het was het allemaal waard.

Ik zal bij het begin beginnen. Een van de meiden van de vlucht kende ik al, had met haar een keer een vlucht naar Zurich gedaan. En dan is het altijd wel fijn om al iemand te kennen, dan hoef je je ook niet weer voor te stellen enzo, gaat allemaal wat gemakkelijker. Iedereen had er zo'n zin in, de vlucht was 14.30 uur! De langste vlucht die ik ooit gedaan heb. Ik weet niet wat het is, maar ik heb best wel vaak bekende mensen aan boord, wat ik natuurlijk helemaal niet erg vind. Dusja, Merel gaat richting Argentinie en ontmoet meteen de bekendste argentijn die je maar kan bedenken, Diego Maradona. Hij zat uiteraard in eerste klas, maar op een 14 uur vlucht heb je wel de tijd om even naar voren te lopen, dus dat ging ik dan maar even doen he.... Ik liep naar eerste klas en meneer was weg, hij zat precies op de WC dus ik dacht, nou dan wacht ik wel eventjes. Toen hij uit de wc kwam zei hij tegen de crew dat hij een thee wilde, in het spaans, en ik kan natuurlijk ook een klein woordje spaans dus ik vroeg meteen met melk en suiker meneer? En toen zei hij, si ! haha, vond het wel grappig. Dus mijn collega die in eerste klas werkt gaf hem een thee, en hij houdt nogal van suikers dus hij wilde meer koekjes bij zijn thee. Dus die had ik toen even gebracht, 6 koekjes in totaal! Eindelijk geland in Rio de Janeiro ben ik als de malle naar voren gelopen met mijn mobiel in mijn zak om toch nog even een foto te nemen met Diego. Zo gezegd zo gedaan, en al met al blijft het een klein dikkerdje met een jong blond ding naast zich....

Aangekomen in het hotel in Rio waren we allemaal helemaal verrot, ondanks dat we 4 uur rust hadden. Het gaat je toch opbreken zo'n vlucht. Als passagier ben je verrot maar als je ook nog eens moet werken al die tijd is net even een ander soort moe. Maarja dan ben je in Rio en dan wil je toch wel iets gaan doen. Aangezien het al later was gingen we met zijn 9en uiteten. En dat eten was toch lekker zeg, heb nog nooit zoveel vlees gegeten in mijn leven, en de een was nog lekkerder dan de ander, heerlijk!!! Toen maar weer snel terug naar het hotel want de dag erna zouden we gaan 'hanggliden'. Eerst nog even naar het ontbijt geweest en toen werden we opgehaald om letterlijk van een berg af te rennen. Er was laat maar zeggen een groen platform wat een klein beetje naar beneden liep, en aan het einde was er dus helemaal niks, tot aan de grond, en dat was zeker wel 500 meter (als mijn inschattingen goed zijn). In ieder geval, het was best wel diep. Mijn instructeur, want je vliegt niet alleen, legde me dus uit dat je moet door blijven rennen want als je eerder stopt dan val je dus echt naar beneden. Het gaat tegen je instinct in, maar je moet het wel doen. Ik was echt voor geen seconde bang. We staan op een gegeven moment op dat platform, en we gingen bijna rennen, en het uitzicht was werkelijk prachtig, geen woorden voor, met een prachtige blauwe lucht. Hij telt af, 3, 2, 1, run!!!!! Dus ik rennen en toen voordat ik het wist vlogen we door de lucht. Je voelt je machteloos, maar dan op een andere manier. Je voelt je heel vrij en ik was vooral gepakt door het uitzicht. Ik kon zelfs het Jezus beeld zien!! De vlucht in totaal duurde zo ongeveer 10/12 minuten. Maar wat was het  gaaf, en we landde op het strand, niet de copacabana maar 2 strandjes daarvandaan. Op de vlieger zaten ook 2 camera's dus ik heb mooie filmpjes en foto's gekregen. Daarna moesten we alweer opschieten want we zouden die middag naar Buenos Aires vliegen. Niet geslapen voor de vlucht en nog steeds met adrenaline in mijn lichaam van het hanggliden, op naar Buenos Aires.

De vlucht zelf was maar 2.5 uur, en helaas geen bekende mensen deze keer. Zou ook te mooi om waard te zijn natuurlijk. Aangekomen in Buenos Aires zou ik die avond afspreken met Joel, mijn grote vriend van de NHTV, en we hadden elkaar al zo'n 1.5 niet gezien. Dus het was echt heel toevallig dat we allebei tegelijkertijd in Buenos waren. Na omgekleed te hebben ging ik naar de lobby om daar op hem te wachten. En toen zag ik in de lobby allemaal gasten met oranje shirtjes zitten. En ik dacht hm, dat moet wel een Nederlands team zijn. Terwijl ik aan het wachten was hoorde ik er 2 met elkaar praten in het Nederlands dus ik moest glimlachen en ik vertelde dat ik ook Nederlands ben. Toen vroeg ik wel team ze zijn, ik dacht kan wel een gok wagen maar als ik denk dat het het hockey team is en dan blijkt dat ze het handbal team zijn is toch een beetje ongemakkelijk. En toen bleek inderdaad dat het het hockey team is. Dus even met die gasten gekletst, vet aardige gasten ! Ze waren in Buenos voor de kwalificatie voor de Olympische spelen. Zodra Joel, en Reinier uiteindelijk ook (wat ik niet wist), kwamen ben ik met die gasten gaan zitten. Gezellig een drankje gedaan in het hotel en bijgekletst. Alsof er dan niks veranderd is, terwijl je toch 1.5 jaar verder bent en je zit aan de andere kant van de wereld. Wel fijn om bekende gezichten te zien. We zouden de volgende naar een bekende begraafplaats gaan (die van Evita ook). De volgende dag ik weer naar ontbijt (lekker vers eitje), ook natuurlijk in de hoop dat ik de hockey mannen zou zien. Helaas. Ik dacht dat ik eerder met gasten zou afspreken, dus ik zat om 10 uur in de lobby, klaar en wel, maar dat werd uiteindelijk 1 uur. Toen heb ik de hele tijd maar een beetje in de lobby gezeten, mannen spotten haha. Toen op een gegeven moment zag ik Billy (waar ik de avond ervoor ook mee gekletst had) en hij was samen met Jeroen en toen vroeg hij of ik mee wilde gaan naar de Starbucks. Aangezien ik toch zeeën van tijd had ben ik natuurlijk gezellig mee geweest. Wat te drinken gehaald daar en toen op een bankje in het zonnetje gezeten. Was een topweertje. Terwijl we terug liepen naar het hotel zag ik dat alle mannen buiten stonden, ze gingen een rondje hardlopen met zijn allen. Aangezien dus Billy en Jeroen daar ook heen liepen, liep ik ook gezellig even mee, en ze keken allemaal om met de gedachte, wie is dat dan?! Dus ik kom bij de groep en ik zeg zo Hee, ik ben Merel zou ik een groepsfoto mogen? Ik bedoel, wanneer krijg je nou nog een keer zo'n kans, toch?! En nu heb ik een geniale groepsfoto! Dat maakte de trip naar buenos aires nog leuker. En ze waren ook echt super aardig en leuk!

En hup weer terug naar Rio, aangezien ik ook weer niks geslapen had voor deze vlucht was ik toch eigenlijk best wel een beetje moe. Zeg maar gewoon gebroken. Ik was zelfs een beetje aan trillen tijdens de vlucht, zo moe was ik. Op elke trip neem ik mijn eigen kussen mee. Eigen kussen vragen jullie je af? Ja, mijn eigen kleine kussentje. Al die hotelkamer kussen zijn of te hoog, of te laag of te zacht, of te hard, gedoe. Dus ik heb mijn eigen vertrouwde kussen, die ondertussen nu ook de hele wereld gezien heeft. Ik had in de bus van het vliegveld in Rio naar het hotel mijn kussen in mijn kleine koffertje gedaan, zodat ik die mooi kon gebruiken in de bus. En dan ben je zo blij met zo'n kussen, zodat je gewoon even lekker kan liggen en echt even je ogen kan dichtdoen. Maar het was natuurlijk wel de laatste dag in Rio voordat we weer terug gingen naar Dubai. Dus we gingen met die meiden de tour doen. Weer om 8 uur opstaan en we gingen om 9 uur weg, met zijn 5en in totaal. We gingen eerst naar het Jezus standbeeld. Daar aangekomen hebben we 2.5 uur in de rij gestaan voordat we er eindelijk waren. Ik heb echt nog nooit zo'n slechte organisatie gezien, het was echt schokkend gewoon. Zo'n lange rij en maar 3 hele kleine hokjes waar je kaartjes moest kopen. En als je dan nog een beetje moe bent, niet veel geslapen nou dan is mijn geduld best wel ver te zoeken. Iemand probeerde voor te dringen, nou dat ging hem mooi NIET worden. Hij bleef maar mooi achter ons staan. Ik kan daar zo slecht tegen, iedereen wacht dus jij ook en dan ga je niet voordringen. Eenmaal boven, was het het wachten natuurlijk wel waard. Een prachtig uitzicht over Rio en de Copacabana en natuurlijk om de Jezus zo te zien in het echt, was wel gaaf. Maar toen gingen we ook snel weer door want het was zo druk, bizar. De volgende stop was de plek waar ze het carnaval vieren met de praalwagens. En daar kon je ook die kostuums proberen voor 10 Real, wat ongeveer 2 euro is, als het niet minder is. Dus ik en nog een ander meisje gingen die dingen aandoen, en ik had mijn bikini aan onder mijn kleren dus we zagen er echt hilarisch uit met die kostuums aan, wat nog best wel zwaar was. Een paar foto's genomen, wat afgelachen en toen weer door met de tour. We gingen nu naar de bekende gekleurde trappen ergens in het centrum, daar ook weer een paar foto's genomen en toen zijn we lekker naar de Copacabana gegaan, geen wachtrijen meer maar gewoon even lekker met de voetjes in het water en in het zand. En het strand viel me een beetje tegen. Ik had er zelf eigenlijk meer van verwacht. Het was een mooi en groot strand maar niet mooier dan andere stranden waar ik geweest ben. Ondertussen moesten we wel weer richting het hotel om maar iets te slapen voor de vlucht terug naar Dubai. Gelukkig zat de vlucht niet helemaal vol en hadden we weer 4 uur rust, waarvan ik ook echt 4 uur geslapen heb. Aangekomen in Dubai wel helemaal kapot, maar het was het zeker waard!!!!! Wat een geniale trip met leuke mensen, en zoveel gedaan en gezien, i love my job!