Wat gaat deze maand toch weer snel voorbij. Om te beginnen had ik eerst een Sydney/Auckland tripje, wat eerst 5 dagen zou duren werd uiteindelijk 6 dagen. De reden? Het vliegtuig wat wij mee naar Dubai zouden nemen was die dag kapot gegaan. Er was een lek in de benzine tank, en zoals jullie allemaal wel begrijpen is dat best een groot probleem. Maar niet getreurd want ik mocht nog een dag langer in Sydney blijven. Helaas was het weer niet alles, maar we zijn lekker uiteten gegaan, lekker bijgeslapen, meer centjes gekregen omdat we dus een dag langer moesten blijven. Dus eigenlijk was het allemaal best wel gezellig. Helaas doordat ik langer in Sydney was gebleven was ik niet meer 'legaal' (uitgerust genoeg) om mijn Japan vlucht te doen 2 dagen later. Waar ik best wel van baalde, aangezien Japan vluchten best wel moeilijk zijn om te krijgen, dus helaas geen Osaka voor mij. Komt nog wel. Toen hadden ze me op standby gezet en ben ik naar Riyadh en Kuwait gevlogen, wat allebei best wel korte vluchten zijn. Uiteindelijk kwam het allemaal wel goed uit want mijn lieve mama en tante waren naar Dubai gekomen voor een weekje strand, en heerlijk niks doen. Wat wel goed gelukt is om 1 dag na, toen het zo hard regende. Ja begrijp me niet verkeerd, het regende keihard in Dubai, heel Dubai is dan van slag. Taxi chauffeurs gaan dan lachen omdat er water uit de lucht komt vallen, mensen gaan super langzaam rijden alsof je niks meer kan zien en het mooiste is dat mensen elkaar raar aankijken van: huh regent het nou?! Dan ga je maar lekker shoppen toch! De rest van de dagen zijn we naar Barasti geweest (strandclub) of naar Kite Beach, heerlijk. De laatste avond gingen we naar een vriend van mij die in de Burj Khalifa woont, hij nam ons mee naar de ' Residential Lounge' op jawel, de 123e verdieping met een prachtig uitzicht over Dubai. Super gaaf natuurlijk! Was ook een prachtig uitzicht, en daar zaten de dames hoor een bakkie te doen op 123e verdieping, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. De 16de op een maandag gingen de dames weer richting Amsterdam en ik nam de vlucht naar JFK NEW YORK!!!!!! Een stad waar ik altijd al heen wilde gaan, en nu had ik nog 6 dagen vrij, dus waarom niet?! Aangezien mijn ticket toch niet de hele wereld kost, en ik een vriendin om de vlucht zou hebben, zo gezegd zo gedaan, Merel ging naar New York.
En wat een vette stad is dat zeg. De vlucht naar JFK ging super snel, had een hele rij stoelen voor mijzelf dus kon lekker liggen en slapen. Als je je eigen kussen maar meeneemt gaat dat allemaal een stukje makkelijker! We kwamen rond een uurtje of half 9 avonds aan in New York, en mijn vriendin had geregeld dat ik met de crew meekon in de bus naar het hotel. Aangezien ik de eerste 2 nachten bij haar zou blijven slapen (GRATIS EN VOOR NIKS) op jawel, Times Square. Super fijn en lief dat dat ook kon natuurlijk. Aangekomen in het hotel zijn we meteen omgekleed omdat we zo'n honger hadden. Dus we hebben een hapje gegeten en een wijntje gedronken in een barretje vlakbij het hotel. Toen daarna zijn we nog even over Times Square wezen lopen, maar tegen die tijd was het al 1 uur 'nachts dus de meiden en ik waren wel moe. De volgende dag zouden we veel dingen gaan bezichtigen in de stad dus we moesten fris en fruitig zijn. Nou is dat iets anders gelopen dan gepland, aangezien ik om 4.45 klaar wakker was. Door de jetlag maar ook doordat ik zo graag gewoon op wilde staan en de stad te willen zien. Als een klein kind in een snoepwinkel, zo voelde ik me. De meeste mensen kennen wel alle films en tv series die zich in New York afspelen, maar zodra je het zelf in het echt ziet is het toch wat anders. Dinsdagochtend gingen we met in totaal 4 meiden en 1 jongen richting de Statue of Liberty met de boot. We hadden de boot om 10 uur en het was werkelijk prachtig weer. Vanaf de boot zagen we de Brooklyn Bridge ook al, toen voerde we een rondje om de Statue of Liberty, wat eigenlijk best wel klein is, maar ja je moet het wel gezien hebben. Toen we weer aan wal gingen stond er toch een lange rij om op dezelfde boot te komen, wel een paar honden mensen! Naast de pier was een klein schattig restaurantje, waar we even gingen zitten. En het was gewoon een perfect moment, met een lekker zonnetje op je gezicht, uitzicht op Brooklyn in New York, het voelde het juist moment om een cocktail te nemen, helaas was de tijd niet perfect (11.25), maar zoals mijn vader altijd zegt 'Ergens op de wereld is het 5 uur'. Dus bij deze pap, hij smaakte heerlijk !!!
Na ons drankje zijn we naar Ground Zero gelopen, wat echt super indrukwekkend is. Ik zou hier later naar terugkomen als de meiden weer naar huis zouden gaan. Na Ground Zero hebben we de metro gepakt terug naar het hotel, waar we wat geluncht hebben en een dutje gedaan hebben, aangezien sommigen van ons al best wel vroeg wakker waren. We zouden rond een uurtje of 4 naar Rockefeller Center gaan, waar je een prachtig uitzicht vanaf hebt met Central Park en de Empire State Building en eigenlijk heel Manhattan. En het was ook werkelijk prachtig, hebben een mooie zonsondergang gezien. Maar het was ook best wel een beetje koud dus we zijn ook niet te lang gebleven. Toen hebben we een klein rondje gelopen in Central Park, toch om het even gezien te hebben. En ik wilde ook heel graag de schaatsbaan zien, het liefste zou ik natuurlijk willen schaatsen maar dan samen met iemand (vriendje, die nog onbekend is). Diezelfde avond gingen we uiteten maar alleen met de meiden, in Meatpacking District (het hippe gebied van Manhattan). En we hebben heerlijk gegeten en veel gelachen. Twee van de meiden gingen na het eten naar huis, maar ik en een meisje wilden nog niet naar huis, de nacht was nog jong! We hoorden dat Provocateur is leuke tent is op de dinsdag avond, maar daar wilde ze ons 300 dollar laten betalen voor een fles om alleen binnen te komen. Dat werd ons toch een beetje te gek. Toen we weer terug liepen raakte we aan de praat met 2 mannen, wat oudere mannen en die zeiden, joh we kunnen jullie ook wel naar deze Rooftop Bar brengen met een uitzicht over Manhattan. Ach, waarom ook niet dachten we. En jawel, het uitzicht was prachtig, zelfs vanaf de WC kon je de Empire State zien! Na deze bar liepen we naar 1 OAK, schijnt ook een bekende club te zijn, maar tegen 2 uur waren we toch wel een beetje moe dus zijn we terug naar het hotel gegaan. Woensdagochtend ben ik samen met Polona (vriendin waar ik bij bleef slapen) een ochtendwandeling gemaakt door Central Park, daarna moest zij zich gaan klaarmaken voor de vlucht terug naar Dubai, aangezien zij in New York was voor werk en ik gewoon op vakantie. Toen de crew wegging ben ik naar mijn hostel gegaan, daar een dutje gedaan, aangezien de jetlag weer een beetje insloeg. En toen avonds ben ik in mijn eentje naar een show geweest op Broadway, en niets minder dan Aladdin! En hoe gaaf was dat, echt zo mooi!!!! Kan het niet met woorden uitleggen. Donderdag was mijn laatste volle dag in New York, en ze gaven regen op dus ik ben naar Wall Street gegaan, vanaf daar weer naar Ground Zero gelopen en toen ben ik 2 uur in het 9/11 Memorial Museum geweest. En dat was pas indrukwekkend. Ongelofelijk wat er gebeurd is in New York op die dag, al die verhalen van mensen die overleden zijn, echt om kippenvel van te krijgen. Zeker een aanrader om heen te gaan, al zou ik wel samen met iemand gaan. Ik voelde me erna best wel beetje down en heel verdrietig, logisch natuurlijk want het is ook geen vrolijke plek. Na het museum ben ik naar Soho gegaan, wilde nou wel eens weten waar iedereen het altijd over heeft als ze over Soho praten. Eigenlijk zijn het gewoon een paar straten naast elkaar met dure winkels en vooral heel veel boetiekjes en schattige restaurantjes. Ook ben ik die dag naar Grand Central Station geweest, want ja, Gossip Girl fan die ik ben moest ik natuurlijk wel zien waar het allemaal begon! En wat is dat ook een mooie plek zeg, bizar. Overal was ook heel veel politie en beveiliging, door alles wat er deze dagen zo'n beetje gebeurd in de wereld. Ik voelde me wel veilig. Donderdag ben ik uiteten geweest met Will en Ricky, twee vrienden van Yvette. Yvette is een Amerikaanse die ik in Milaan ontmoet heb toen ik naar Milaan was gegaan voor mijn scriptie. Zij woonde eerst ook in New York maar is nu verhuisd naar Boston, ze vertelde dat haar vrienden wel uiteten wilde gaan met mij, dus dat hebben we maar gedaan. Ik moest van Grand Central naar het restaurant lopen, maar het regende zo hard die dag, en ik geen zin had om een paraplu te kopen, hield ik maar mijn sjaal boven mijn hoofd. En toen kwam het moment wat je altijd in een film zou zien. Ik was aan het schuilen voor de regen en toen kwam er een man, in pak, rechterhand in zijn zak en zijn linkerhand hield een paraplu vast (en niet zo'n goedkoop I <3 NY dingetje) maar een echte herenparaplu, hij zag me staan en zei, waar moet je heen? Ik wist dat het niet zo heel ver meer lopen was maar ik liet deze kans natuurlijk niet voorbij gaan! En toen zei ik, volgens mij nog maar 1 blok, waarop hij antwoordde, zal ik je brengen want ik moet ook die kant op. Waarop ik zei, oh wat aardig! Dus hij had me naar het restaurant gebracht (wat helaas maar 50 meter verder zat) en toen vroeg hij waar ik vandaan kwam en wanneer ik weer wegging, waarop ik teleurstellend moest antwoorden dat ik de volgende alweer wegging. Daarna natuurlijk nooit meer gezien. Maar vond het een geweldig moment wat je zo uit een film kunt halen. Toen gegeten met de gasten wat echt super gezellig was, en de jongens waren echt super Amerikaans. Meneer met de paraplu was er helaas niet om me weer naar het station te brengen, de jongens waren wel zo vriendelijk om dat te doen. Vrijdag, mijn laatste ochtendje in New York, waar het wederom weer prachtig weer was. Ik wilde nog 2 dingen doen, de Brooklyn Bridge overlopen en fietsen in Central Park. En dat heb ik allebei gedaan dus mijn New York trip was geslaagd, helemaal geweldig eigenlijk. Ik zie mezelf daar al lopen en wonen, dat zou echt gaaf zijn. Wie weet. Hoeveel je kan doen in 4 dagen is echt bizar. Ik heb genoten en ik ga zeker nog een keertje terug, want er is genoeg te doen!!!
En dan moeten we helaas weer terug naar werk. Alhoewel ik niet mag klagen aangezien ik morgen naar Mauritius vlieg.. Maar toch...
zaterdag 21 november 2015
donderdag 15 oktober 2015
Prachtig Bali
Voordat ik aan mijn verhaal begin over Bali, wil ik nog even vertellen over mijn Business Class Upgrade. Die ik overigens niet gekregen heb. Toen ik mij had aangemeld midden september is mijn aanmelding niet goed aangekomen en hebben ze mijn aanmelding NOOIT ontvangen. Al mijn vriendinnen om mij heen hebben wel de upgrade gekregen en ik hoorde maar niks. Toen heb ik mijn manager gemaild en die vertelde mij dat ze nooit mijn aanmelding had ontvangen. Zoals jullie wel kunnen bedenken, was ik hier best verdrietig om, aangezien ik het anders wel had gekregen. Nu heb ik over een paar dagen een gesprek met mijn manager, en ik hoop zo dat zij mij alsnog de upgrade kan geven. Was wel even best verdrietig daarover. Toen had ik alleen nog maar meer zin om naar Bali te gaan en even te relaxen!
Na mijn Melbourne/Auckland tripje ben ik meteen doorgevlogen naar Bali. Dus eerst 14 uur gewerkt vanuit Melbourne en toen had ik 3 uur om naar het volgende vliegtuig te gaan, wat nog eens 9 uur duurde om in Bali te komen. Dus die dag heb ik aardig wat uurtjes doorgebracht in het vliegtuig. Was het allemaal waard. De eerste 3 nachtjes zat ik in Ubud, wat bekend staat om de lekkere massages, mooie omgeving en yoga natuurlijk. De eerste 2 dagen heb ik overdag heerlijk bij het zwembad gelegen en een boek gelegen. Wel elke ochtend vroeg opgestaan om yoga te doen, wat nog best pittig was. Had daarna wel een beetje spierpijn in mijn armen. 's Avonds liep ik dan naar de hoofdstraat van Ubud, lekker gegeten en ook nog een paar winkeltjes gekeken, en nee, niks gekocht!! Had alleen handbagage bij me dus kon ook niet veel kopen. De laatste dag in Ubud heb ik nog een ochtendwandeling gedaan die ze georganiseerd hadden vanuit het hotel en daarna ben ik opgehaald door Made, hij ging me overal naartoe rijden waar ik maar wilde. Toen zijn we naar de rijstplantages geweest, een watertempel en ook naar Ketut Liyer (wat de meeste wel kennen van de film Eat, Pray, Love). Bij de watertempel moest ik dus het water in, wat best koud was, en dan moest je met je hoofd onder een soort van sproeier gaan staan voor geluk en nog veel meer, maar dat weet ik niet aangezien ik geen indonesisch kan lezen. Maar toch gedaan! Daarna wilde ik heel graag naar Ketut, dat is een man die je palm kan lezen, en ik was daar toch wel heel nieuwsgierig naar, en toch ook wel een beetje zenuwachtig want je weet niet wat zo'n man gaat zeggen. Ketut zelf lag te slapen, aangezien die man al zo'n beetje 110 jaar is en maar 2 tanden over heeft. Zijn zoon heeft de kennis overgenomen van zijn vader, dus nou daar gingen we. Hij begon te vertellen dat mijn wenkbrauwen en mijn ogen in balans staan wat een goed teken is, dat ik positief ben en dat ik dat overbreng op anderen. Ook zei hij dat ik een goed lichaam heb (niet dat hij daar mijn hand voor nodig had om te zien maargoed). Ook vertelde hij mij dat ik een lang leven zal leiden, een sociaal persoon ben, mijn vrienden mij om advies vragen. En het mooiste gedeelte, ik ga trouwen (JAJAAAAA), Zolang ik gelukkig ben in mijn leven en balans blijf houden ontmoet ik een "handsome husband" (zijn woorden, niet de mijne!), waar ik mee ga trouwen. Ik ga 1 keer trouwen en ik word oud met deze "handsome husband", waar ik 2 kinderen mee zal krijgen. Altijd handig om te weten toch! Ik was blij, en het was het helemaal waard. Die dag was het zondag, en zondag staat bekend in Bali dat je naar Single Fin moet gaan, wat helemaal in het zuiden ligt, en waar dus op zondag altijd een feestje is. Dus daar moest Merel natuurlijk ook heen. En wauw wat een mooie plek, zo'n mooie zonsondergang, en Single Fin zelf staat dus bovenop een klif, waardoor je ook nog eens heel mooi over de zee kan kijken, en met een drankje en een muziekje is het echt werkelijk prachtig !! Daar een paar Australiers ontmoet, die overal op Bali zitten, en toen lag ik rond 2 uur in mijn bed in Seminyak. Toen ben ik nog 3 nachten en 4 dagen in Seminyak geweest, waar ik wilde gaan surfen en nog meer chillen aan het strand. De eerste 2 dagen wezen surfen, de 3de dag lukte me niet meer omdat ik zoveel spierpijn had in mijn schouders van al dat peddelen. Mijn kracht zit meer in mijn benen dan in mijn armen. Maar stond wel elke keer op het board, dus dat was wel leuk. Na de surf lessen, ging ik lekker op het strand liggen. Toen ook een Nederland ontmoet waar ik lekker meegegeten hebt en weer zonsondergang gekeken. Toen ik in Ubud zat kwam ik erachter dat de familie Talboom in Bali was. Wij hebben de familie ontmoet toen op wintersport gingen in Oostenrijk, maar dat was ondertussen ook alweer 8/9 jaar geleden! Dus het was super toevallig dat we allebei in Bali waren! Hun oudste zoon was het weekend ervoor getrouwd in Bali. Dus toen ben ik de dinsdagavond met hun wat wezen eten en daarna nog een paar drankjes gedaan. Hoe klein is de wereld dan, zit je allebei op Bali, wat zover is van Nederland en dan ook nog eens dezelfde tijd, bizar. Maar het was weer ouderwets gezellig!! Nogmaals bedankt familie Talboom!!
De laatste dag ook nog lekker op het strand gelegen en precies niks gedaan! Dat is het toppunt van vakantie voor mij. Die avond zou ik weer terug naar Dubai vliegen, en dan is het weer back to work! De vlucht terug ging snel want heb de hele weg geslapen!!! Heeerlijk! Ik ben helemaal tot rust gekomen in Bali, en dat was ook wel even nodig. Bali is een prachtig eiland en zeker de moeite waard om een keertje naartoe te gaan voor vakantie. Zeker een aanrader!!
Vliegen is best druk en vermoeiend voor je lichaam, daarom een weekje lang even helemaal niks en puur naar je lichaam luisteren is ook heel belangrijk. Nu kan ik er weer even goed tegen! Ik ga me maar eens klaarmaken voor mijn London vlucht die over een paar uur gaat! :D
liefs Bep
Na mijn Melbourne/Auckland tripje ben ik meteen doorgevlogen naar Bali. Dus eerst 14 uur gewerkt vanuit Melbourne en toen had ik 3 uur om naar het volgende vliegtuig te gaan, wat nog eens 9 uur duurde om in Bali te komen. Dus die dag heb ik aardig wat uurtjes doorgebracht in het vliegtuig. Was het allemaal waard. De eerste 3 nachtjes zat ik in Ubud, wat bekend staat om de lekkere massages, mooie omgeving en yoga natuurlijk. De eerste 2 dagen heb ik overdag heerlijk bij het zwembad gelegen en een boek gelegen. Wel elke ochtend vroeg opgestaan om yoga te doen, wat nog best pittig was. Had daarna wel een beetje spierpijn in mijn armen. 's Avonds liep ik dan naar de hoofdstraat van Ubud, lekker gegeten en ook nog een paar winkeltjes gekeken, en nee, niks gekocht!! Had alleen handbagage bij me dus kon ook niet veel kopen. De laatste dag in Ubud heb ik nog een ochtendwandeling gedaan die ze georganiseerd hadden vanuit het hotel en daarna ben ik opgehaald door Made, hij ging me overal naartoe rijden waar ik maar wilde. Toen zijn we naar de rijstplantages geweest, een watertempel en ook naar Ketut Liyer (wat de meeste wel kennen van de film Eat, Pray, Love). Bij de watertempel moest ik dus het water in, wat best koud was, en dan moest je met je hoofd onder een soort van sproeier gaan staan voor geluk en nog veel meer, maar dat weet ik niet aangezien ik geen indonesisch kan lezen. Maar toch gedaan! Daarna wilde ik heel graag naar Ketut, dat is een man die je palm kan lezen, en ik was daar toch wel heel nieuwsgierig naar, en toch ook wel een beetje zenuwachtig want je weet niet wat zo'n man gaat zeggen. Ketut zelf lag te slapen, aangezien die man al zo'n beetje 110 jaar is en maar 2 tanden over heeft. Zijn zoon heeft de kennis overgenomen van zijn vader, dus nou daar gingen we. Hij begon te vertellen dat mijn wenkbrauwen en mijn ogen in balans staan wat een goed teken is, dat ik positief ben en dat ik dat overbreng op anderen. Ook zei hij dat ik een goed lichaam heb (niet dat hij daar mijn hand voor nodig had om te zien maargoed). Ook vertelde hij mij dat ik een lang leven zal leiden, een sociaal persoon ben, mijn vrienden mij om advies vragen. En het mooiste gedeelte, ik ga trouwen (JAJAAAAA), Zolang ik gelukkig ben in mijn leven en balans blijf houden ontmoet ik een "handsome husband" (zijn woorden, niet de mijne!), waar ik mee ga trouwen. Ik ga 1 keer trouwen en ik word oud met deze "handsome husband", waar ik 2 kinderen mee zal krijgen. Altijd handig om te weten toch! Ik was blij, en het was het helemaal waard. Die dag was het zondag, en zondag staat bekend in Bali dat je naar Single Fin moet gaan, wat helemaal in het zuiden ligt, en waar dus op zondag altijd een feestje is. Dus daar moest Merel natuurlijk ook heen. En wauw wat een mooie plek, zo'n mooie zonsondergang, en Single Fin zelf staat dus bovenop een klif, waardoor je ook nog eens heel mooi over de zee kan kijken, en met een drankje en een muziekje is het echt werkelijk prachtig !! Daar een paar Australiers ontmoet, die overal op Bali zitten, en toen lag ik rond 2 uur in mijn bed in Seminyak. Toen ben ik nog 3 nachten en 4 dagen in Seminyak geweest, waar ik wilde gaan surfen en nog meer chillen aan het strand. De eerste 2 dagen wezen surfen, de 3de dag lukte me niet meer omdat ik zoveel spierpijn had in mijn schouders van al dat peddelen. Mijn kracht zit meer in mijn benen dan in mijn armen. Maar stond wel elke keer op het board, dus dat was wel leuk. Na de surf lessen, ging ik lekker op het strand liggen. Toen ook een Nederland ontmoet waar ik lekker meegegeten hebt en weer zonsondergang gekeken. Toen ik in Ubud zat kwam ik erachter dat de familie Talboom in Bali was. Wij hebben de familie ontmoet toen op wintersport gingen in Oostenrijk, maar dat was ondertussen ook alweer 8/9 jaar geleden! Dus het was super toevallig dat we allebei in Bali waren! Hun oudste zoon was het weekend ervoor getrouwd in Bali. Dus toen ben ik de dinsdagavond met hun wat wezen eten en daarna nog een paar drankjes gedaan. Hoe klein is de wereld dan, zit je allebei op Bali, wat zover is van Nederland en dan ook nog eens dezelfde tijd, bizar. Maar het was weer ouderwets gezellig!! Nogmaals bedankt familie Talboom!!
De laatste dag ook nog lekker op het strand gelegen en precies niks gedaan! Dat is het toppunt van vakantie voor mij. Die avond zou ik weer terug naar Dubai vliegen, en dan is het weer back to work! De vlucht terug ging snel want heb de hele weg geslapen!!! Heeerlijk! Ik ben helemaal tot rust gekomen in Bali, en dat was ook wel even nodig. Bali is een prachtig eiland en zeker de moeite waard om een keertje naartoe te gaan voor vakantie. Zeker een aanrader!!
Vliegen is best druk en vermoeiend voor je lichaam, daarom een weekje lang even helemaal niks en puur naar je lichaam luisteren is ook heel belangrijk. Nu kan ik er weer even goed tegen! Ik ga me maar eens klaarmaken voor mijn London vlucht die over een paar uur gaat! :D
liefs Bep
woensdag 30 september 2015
Business Class...
Iedere stewardess bij Emirates begint in Economy, en dan na meer dan een jaar (ligt er soms heel erg aan) dan kan je je aanmelden voor Business. Ik heb mijzelf dus net kunnen aanmelden voor mijn upgrade naar business class, maar dat hangt ook nog eens van bepaalde dingen af, hoe vaak je ziek bent geweest, of je waarschuwingen hebt gekregen van je manager etc. Nou heb ik geen waarschuwingen, een paar keer ziek geweest in het begin van het jaar, een paar keer een 'outstanding performance' email gekregen dus hopelijk krijg ik binnenkort te horen of ik naar business class mag!
Op mijn vorige vlucht naar London hadden ze een vrijwilliger nodig die in business class wilde werken van economy, dus dat heb ik toen gedaan. En ik vond het helemaal geweldig. De passagiers waren super aardig allemaal. Mijn collega's zeiden ook dat ik het goed deed dus dat is ook wel leuk om te horen. Alles gaat ook anders. EN het eten is ook beter, wat wij ook gelukkig mogen eten. Na de service ben ik in de lounge gaan staan, eigenlijk gewoon een bar op de A380. Daar heb ik ook nog 2 uur lang cocktails lopen maken en mensen een beetje dronken gevoerd. Die zullen allemaal wel lekker geslapen hebben op hun volgende vlucht! haha!
Mijn vluchten de laatste tijd zijn allemaal leuk, en hele gezellige collega's waarvan ik er sommige nog steeds spreek. Ook ben ik in augustus en september naar Nederland gevlogen voor een weekje lekker Nederlands eten en mijn vriendinnetjes gezien!! Ook zijn Jill en Luco langs geweest in Dubai voor een week. Was echt super gezellig, heb ze zoveel mogelijk van de stad laten zien. We zijn ook wezen brunchen in Dubai. Iets wat best wel populair is in Dubai. Je gaat op vrijdag naar een hotel toe die een brunch organiseert, en dan kan je onbeperkt eten en drinken voor een bepaald bedrag van 1-4 's middags. Daarna ga je naar de afterparty van de brunch, tegen een uurtje of 7/8 ga weer ergens anders heen, de pre-party van de vrijdagavond, en dan als je het dan nog volhoudt, dan ga je ook nog eens stappen die avond. Al met al ben je van 12.30 tot 02.00 ongeveer onderweg. Een aardig lange dag dus, maar altijd wel gezellig!!
Kan niet geloven dat het morgen alweer oktober is, de tijd gaat zo ongelofelijk snel ! Heb het nog steeds zo erg naar mijn zin, en daar ben ik natuurlijk alleen maar blij om ! :D Life is good !
Op mijn vorige vlucht naar London hadden ze een vrijwilliger nodig die in business class wilde werken van economy, dus dat heb ik toen gedaan. En ik vond het helemaal geweldig. De passagiers waren super aardig allemaal. Mijn collega's zeiden ook dat ik het goed deed dus dat is ook wel leuk om te horen. Alles gaat ook anders. EN het eten is ook beter, wat wij ook gelukkig mogen eten. Na de service ben ik in de lounge gaan staan, eigenlijk gewoon een bar op de A380. Daar heb ik ook nog 2 uur lang cocktails lopen maken en mensen een beetje dronken gevoerd. Die zullen allemaal wel lekker geslapen hebben op hun volgende vlucht! haha!
Mijn vluchten de laatste tijd zijn allemaal leuk, en hele gezellige collega's waarvan ik er sommige nog steeds spreek. Ook ben ik in augustus en september naar Nederland gevlogen voor een weekje lekker Nederlands eten en mijn vriendinnetjes gezien!! Ook zijn Jill en Luco langs geweest in Dubai voor een week. Was echt super gezellig, heb ze zoveel mogelijk van de stad laten zien. We zijn ook wezen brunchen in Dubai. Iets wat best wel populair is in Dubai. Je gaat op vrijdag naar een hotel toe die een brunch organiseert, en dan kan je onbeperkt eten en drinken voor een bepaald bedrag van 1-4 's middags. Daarna ga je naar de afterparty van de brunch, tegen een uurtje of 7/8 ga weer ergens anders heen, de pre-party van de vrijdagavond, en dan als je het dan nog volhoudt, dan ga je ook nog eens stappen die avond. Al met al ben je van 12.30 tot 02.00 ongeveer onderweg. Een aardig lange dag dus, maar altijd wel gezellig!!
Kan niet geloven dat het morgen alweer oktober is, de tijd gaat zo ongelofelijk snel ! Heb het nog steeds zo erg naar mijn zin, en daar ben ik natuurlijk alleen maar blij om ! :D Life is good !
zaterdag 22 augustus 2015
Passagiers
Na zo'n anderhalf jaar vliegen kan ik uit de grond van mijn hart vertellen dat verschillende passagiers me zijn bijgebleven, op een goede en soms ook minder goede manier. Op elke vlucht heb je ook zoveel verschillende nationaliteiten, dat je wel een klein beetje kan inschatten dat sommige culturen anders zijn, maar dan echt HEEL anders.
Ik ben net terug van een Guangzhou vlucht, dat ligt in China. En ik moet toegeven dat dat toch niet mijn soort mensen zijn, nog nooit zulke onbeschofte mensen meegemaakt. Het waren chinezen en heel veel mensen uit Nigeria die naar China gaan om dingen in te kopen. De manier waarop ze tegen je praten, je sista sista noemen zodra je langsloopt, met hun vingers klikken, om zo een paar voorbeelden te noemen. Nou, dan ben je bij mij aan het verkeerde adres, en moet ik eerlijk zeggen dat ik misschien ook niet de aardigste persoon was daarna. Iedereen heeft het recht om met respect behandeld te worden, ongeacht wat je doet. Een dankjewel en alsjeblieft is maar een kleine moeite. En uiteraard we waren geland in China, een paar mensen gingen meteen opstaan. Dus dat was mijn moment of fame, SIT DOWN, NOW!! Ze keken me allemaal met grote ogen aan, ik zei, JIJ NU ZITTEN! Genoeg nu over mijn niet zo geweldige vlucht, haha. Veel mensen begrijpen ook niet dat we soms ook echt zonder respect behandeld worden.
Uiteraard heb ik ook heel veel interessante mensen ontmoet. Op mijn vorige Amsterdam vlucht was de hele jongeren selectie van PSV aan boord, inclusief alle coaches, waar ik de hele tijd mee gepraat heb. Ook zat Edgar Davids die vlucht bij ons aan boord, dus daar ook even snel een fotootje mee gemaakt. Verder zijn er zoveel interessante mensen die echt mooie verhalen hebben, dokters die naar Afghanistan afreizen om daar de zieke te helpen, een man van 85 uit Johannesburg die naar Wenen vloog om zijn zusje te begraven, een Australische mevrouw van 90 die naar Parijs vloog om een vriendin daar te zien. Bizar om wat voor reden mensen reizen. Verbaasd me elke keer weer dat er zoveel verschillende verhalen zijn die mensen vertellen aan een onbekende als ik.
En de meeste passagiers zijn ook heel geïnteresseerd in het leven van een stewardess. Een leven wat voor mij nu als een soort van normaal voelt, ook al weet ik heel goed dat dit leven niet echt 'heel' normaal is haha. Ik heb de luxe om de wereld over te vliegen en er nog betaald voor krijgen ook! Morgen vlieg ik naar Barcelona waar ik Florien en Kim zal zien, als ik dit werk niet zou doen zou ik hun heel lang niet kunnen zien. En daar ben ik ook heel dankbaar voor dat ik dit mag en kan doen!
Ik ben net terug van een Guangzhou vlucht, dat ligt in China. En ik moet toegeven dat dat toch niet mijn soort mensen zijn, nog nooit zulke onbeschofte mensen meegemaakt. Het waren chinezen en heel veel mensen uit Nigeria die naar China gaan om dingen in te kopen. De manier waarop ze tegen je praten, je sista sista noemen zodra je langsloopt, met hun vingers klikken, om zo een paar voorbeelden te noemen. Nou, dan ben je bij mij aan het verkeerde adres, en moet ik eerlijk zeggen dat ik misschien ook niet de aardigste persoon was daarna. Iedereen heeft het recht om met respect behandeld te worden, ongeacht wat je doet. Een dankjewel en alsjeblieft is maar een kleine moeite. En uiteraard we waren geland in China, een paar mensen gingen meteen opstaan. Dus dat was mijn moment of fame, SIT DOWN, NOW!! Ze keken me allemaal met grote ogen aan, ik zei, JIJ NU ZITTEN! Genoeg nu over mijn niet zo geweldige vlucht, haha. Veel mensen begrijpen ook niet dat we soms ook echt zonder respect behandeld worden.
Uiteraard heb ik ook heel veel interessante mensen ontmoet. Op mijn vorige Amsterdam vlucht was de hele jongeren selectie van PSV aan boord, inclusief alle coaches, waar ik de hele tijd mee gepraat heb. Ook zat Edgar Davids die vlucht bij ons aan boord, dus daar ook even snel een fotootje mee gemaakt. Verder zijn er zoveel interessante mensen die echt mooie verhalen hebben, dokters die naar Afghanistan afreizen om daar de zieke te helpen, een man van 85 uit Johannesburg die naar Wenen vloog om zijn zusje te begraven, een Australische mevrouw van 90 die naar Parijs vloog om een vriendin daar te zien. Bizar om wat voor reden mensen reizen. Verbaasd me elke keer weer dat er zoveel verschillende verhalen zijn die mensen vertellen aan een onbekende als ik.
En de meeste passagiers zijn ook heel geïnteresseerd in het leven van een stewardess. Een leven wat voor mij nu als een soort van normaal voelt, ook al weet ik heel goed dat dit leven niet echt 'heel' normaal is haha. Ik heb de luxe om de wereld over te vliegen en er nog betaald voor krijgen ook! Morgen vlieg ik naar Barcelona waar ik Florien en Kim zal zien, als ik dit werk niet zou doen zou ik hun heel lang niet kunnen zien. En daar ben ik ook heel dankbaar voor dat ik dit mag en kan doen!
zondag 28 juni 2015
Joep
Zoals jullie weten ben ik een kattenmens en dat mijn eigen Joep mijn grote liefde is. Alleen Joep is niet meer. Hij was al een tijdje ziek, en zijn nieren werden slechter en slechter. Zelfs zo erg dat hij niet zichzelf meer was en niet meer genoot van het leven, al zijn energie ging naar lopen en zelfs daar had hij soms geen energie meer voor. Toen heeft mama het zware besluit genomen om Joep uit zijn lijden te halen. Ze is samen met Sas (schoonzus) naar de dierenarts geweest en daar hebben ze hem in laten slapen. Ik wist dat het niet goed ging met Joep en daarom probeerde ik er ook alles aan te doen om terug naar Nederland te vliegen. Alleen ik had zoveel vluchten dat ik niks kon ruilen. Helaas heb ik daardoor joep niet meer kunnen zien. Het is beter zo voor hem, geen pijn en hij heeft een prachtig leven gehad. Joep is bijna 11 jaar geworden en we hebben hem altijd het beste gegeven. En wat een kat was het.
Achter het huis is een sloot en we hebben een roeibootje, zodra ik het bootje in het water legde zat Joep er al in. Hij wilde mee varen, lekker naar het water kijken. Hij volgde me ook als ik met de fiets wegging, dan moest ik weer helemaal terug om hem thuis te brengen. En elke avond met GTST kwam hij altijd lekker bij ons liggen en zitten. Het was echt een familie kat.
Op dit soort momenten wil ik niets liever dan thuis zijn bij mij moeder en vader. Want hij was toch een deel van de familie, al vond hij Gael (tim en nienke's hond) wel iets minder grappig in het begin. Je gaat na al die jaren zoveel om zo'n beestje geven dat je er eigenlijk nooit bij stilstaat dat zelfs zij kunnen overlijden. Morgen vlieg ik naar Parijs en dan zie ik papa en mama. Kan niet wachten om ze te knuffelen, en even lekker quality tijd met zijn drietjes.
Gelukkig heb ik onwijs lieve vrienden hier in Dubai die me allemaal een dikke knuffel hebben gegeven als het me even allemaal teveel werd. Want ik zal het niet ontkennen, er zijn aardig wat traantjes gevallen de afgelopen dagen. Maar het is beter zo voor hem.
Joep, wat zal ik je missen, mijn grote vriend!
Achter het huis is een sloot en we hebben een roeibootje, zodra ik het bootje in het water legde zat Joep er al in. Hij wilde mee varen, lekker naar het water kijken. Hij volgde me ook als ik met de fiets wegging, dan moest ik weer helemaal terug om hem thuis te brengen. En elke avond met GTST kwam hij altijd lekker bij ons liggen en zitten. Het was echt een familie kat.
Op dit soort momenten wil ik niets liever dan thuis zijn bij mij moeder en vader. Want hij was toch een deel van de familie, al vond hij Gael (tim en nienke's hond) wel iets minder grappig in het begin. Je gaat na al die jaren zoveel om zo'n beestje geven dat je er eigenlijk nooit bij stilstaat dat zelfs zij kunnen overlijden. Morgen vlieg ik naar Parijs en dan zie ik papa en mama. Kan niet wachten om ze te knuffelen, en even lekker quality tijd met zijn drietjes.
Gelukkig heb ik onwijs lieve vrienden hier in Dubai die me allemaal een dikke knuffel hebben gegeven als het me even allemaal teveel werd. Want ik zal het niet ontkennen, er zijn aardig wat traantjes gevallen de afgelopen dagen. Maar het is beter zo voor hem.
Joep, wat zal ik je missen, mijn grote vriend!
maandag 8 juni 2015
Rio - Buenos Aires GENIALE trip
De Rio de Janeiro en Buenos Aires trip is toch wel 1 van de populairste trips onder de cabin crew van Emirates. Niet alleen omdat het naar zuid-amerika is, wat al best wel ver weg is maar gewoon omdat het RIO is! Ik wachtte al zolang op deze trip, en voordat ik mijn rooster kreeg had ik zelfs gedroomd dat ik naar Rio ging. En ja hoor, op mijn rooster 2 dagen later stond RIO, ik was zo ongelofelijk blij dat ik helemaal vergat te kijken naar de rest van mijn rooster. De rest van mijn rooster is niet heel boeiend, zeg maar gewoon best wel slecht. Ik heb 5 van die op en neer vluchten, turnarounds, naar Kuwait, Jeddah, Medina, Delhi en een Bombay. En ik kan jullie eerlijk vertellen, dat zijn nou niet de leukste vluchten. MAAR ik heb wel een Rio! En wat een trip was dat. Zoveel gedaan, gezien in zo'n korte tijd. Ik was helemaal gesloopt achteraf, maar het was het allemaal waard.
Ik zal bij het begin beginnen. Een van de meiden van de vlucht kende ik al, had met haar een keer een vlucht naar Zurich gedaan. En dan is het altijd wel fijn om al iemand te kennen, dan hoef je je ook niet weer voor te stellen enzo, gaat allemaal wat gemakkelijker. Iedereen had er zo'n zin in, de vlucht was 14.30 uur! De langste vlucht die ik ooit gedaan heb. Ik weet niet wat het is, maar ik heb best wel vaak bekende mensen aan boord, wat ik natuurlijk helemaal niet erg vind. Dusja, Merel gaat richting Argentinie en ontmoet meteen de bekendste argentijn die je maar kan bedenken, Diego Maradona. Hij zat uiteraard in eerste klas, maar op een 14 uur vlucht heb je wel de tijd om even naar voren te lopen, dus dat ging ik dan maar even doen he.... Ik liep naar eerste klas en meneer was weg, hij zat precies op de WC dus ik dacht, nou dan wacht ik wel eventjes. Toen hij uit de wc kwam zei hij tegen de crew dat hij een thee wilde, in het spaans, en ik kan natuurlijk ook een klein woordje spaans dus ik vroeg meteen met melk en suiker meneer? En toen zei hij, si ! haha, vond het wel grappig. Dus mijn collega die in eerste klas werkt gaf hem een thee, en hij houdt nogal van suikers dus hij wilde meer koekjes bij zijn thee. Dus die had ik toen even gebracht, 6 koekjes in totaal! Eindelijk geland in Rio de Janeiro ben ik als de malle naar voren gelopen met mijn mobiel in mijn zak om toch nog even een foto te nemen met Diego. Zo gezegd zo gedaan, en al met al blijft het een klein dikkerdje met een jong blond ding naast zich....
Aangekomen in het hotel in Rio waren we allemaal helemaal verrot, ondanks dat we 4 uur rust hadden. Het gaat je toch opbreken zo'n vlucht. Als passagier ben je verrot maar als je ook nog eens moet werken al die tijd is net even een ander soort moe. Maarja dan ben je in Rio en dan wil je toch wel iets gaan doen. Aangezien het al later was gingen we met zijn 9en uiteten. En dat eten was toch lekker zeg, heb nog nooit zoveel vlees gegeten in mijn leven, en de een was nog lekkerder dan de ander, heerlijk!!! Toen maar weer snel terug naar het hotel want de dag erna zouden we gaan 'hanggliden'. Eerst nog even naar het ontbijt geweest en toen werden we opgehaald om letterlijk van een berg af te rennen. Er was laat maar zeggen een groen platform wat een klein beetje naar beneden liep, en aan het einde was er dus helemaal niks, tot aan de grond, en dat was zeker wel 500 meter (als mijn inschattingen goed zijn). In ieder geval, het was best wel diep. Mijn instructeur, want je vliegt niet alleen, legde me dus uit dat je moet door blijven rennen want als je eerder stopt dan val je dus echt naar beneden. Het gaat tegen je instinct in, maar je moet het wel doen. Ik was echt voor geen seconde bang. We staan op een gegeven moment op dat platform, en we gingen bijna rennen, en het uitzicht was werkelijk prachtig, geen woorden voor, met een prachtige blauwe lucht. Hij telt af, 3, 2, 1, run!!!!! Dus ik rennen en toen voordat ik het wist vlogen we door de lucht. Je voelt je machteloos, maar dan op een andere manier. Je voelt je heel vrij en ik was vooral gepakt door het uitzicht. Ik kon zelfs het Jezus beeld zien!! De vlucht in totaal duurde zo ongeveer 10/12 minuten. Maar wat was het gaaf, en we landde op het strand, niet de copacabana maar 2 strandjes daarvandaan. Op de vlieger zaten ook 2 camera's dus ik heb mooie filmpjes en foto's gekregen. Daarna moesten we alweer opschieten want we zouden die middag naar Buenos Aires vliegen. Niet geslapen voor de vlucht en nog steeds met adrenaline in mijn lichaam van het hanggliden, op naar Buenos Aires.
De vlucht zelf was maar 2.5 uur, en helaas geen bekende mensen deze keer. Zou ook te mooi om waard te zijn natuurlijk. Aangekomen in Buenos Aires zou ik die avond afspreken met Joel, mijn grote vriend van de NHTV, en we hadden elkaar al zo'n 1.5 niet gezien. Dus het was echt heel toevallig dat we allebei tegelijkertijd in Buenos waren. Na omgekleed te hebben ging ik naar de lobby om daar op hem te wachten. En toen zag ik in de lobby allemaal gasten met oranje shirtjes zitten. En ik dacht hm, dat moet wel een Nederlands team zijn. Terwijl ik aan het wachten was hoorde ik er 2 met elkaar praten in het Nederlands dus ik moest glimlachen en ik vertelde dat ik ook Nederlands ben. Toen vroeg ik wel team ze zijn, ik dacht kan wel een gok wagen maar als ik denk dat het het hockey team is en dan blijkt dat ze het handbal team zijn is toch een beetje ongemakkelijk. En toen bleek inderdaad dat het het hockey team is. Dus even met die gasten gekletst, vet aardige gasten ! Ze waren in Buenos voor de kwalificatie voor de Olympische spelen. Zodra Joel, en Reinier uiteindelijk ook (wat ik niet wist), kwamen ben ik met die gasten gaan zitten. Gezellig een drankje gedaan in het hotel en bijgekletst. Alsof er dan niks veranderd is, terwijl je toch 1.5 jaar verder bent en je zit aan de andere kant van de wereld. Wel fijn om bekende gezichten te zien. We zouden de volgende naar een bekende begraafplaats gaan (die van Evita ook). De volgende dag ik weer naar ontbijt (lekker vers eitje), ook natuurlijk in de hoop dat ik de hockey mannen zou zien. Helaas. Ik dacht dat ik eerder met gasten zou afspreken, dus ik zat om 10 uur in de lobby, klaar en wel, maar dat werd uiteindelijk 1 uur. Toen heb ik de hele tijd maar een beetje in de lobby gezeten, mannen spotten haha. Toen op een gegeven moment zag ik Billy (waar ik de avond ervoor ook mee gekletst had) en hij was samen met Jeroen en toen vroeg hij of ik mee wilde gaan naar de Starbucks. Aangezien ik toch zeeën van tijd had ben ik natuurlijk gezellig mee geweest. Wat te drinken gehaald daar en toen op een bankje in het zonnetje gezeten. Was een topweertje. Terwijl we terug liepen naar het hotel zag ik dat alle mannen buiten stonden, ze gingen een rondje hardlopen met zijn allen. Aangezien dus Billy en Jeroen daar ook heen liepen, liep ik ook gezellig even mee, en ze keken allemaal om met de gedachte, wie is dat dan?! Dus ik kom bij de groep en ik zeg zo Hee, ik ben Merel zou ik een groepsfoto mogen? Ik bedoel, wanneer krijg je nou nog een keer zo'n kans, toch?! En nu heb ik een geniale groepsfoto! Dat maakte de trip naar buenos aires nog leuker. En ze waren ook echt super aardig en leuk!
En hup weer terug naar Rio, aangezien ik ook weer niks geslapen had voor deze vlucht was ik toch eigenlijk best wel een beetje moe. Zeg maar gewoon gebroken. Ik was zelfs een beetje aan trillen tijdens de vlucht, zo moe was ik. Op elke trip neem ik mijn eigen kussen mee. Eigen kussen vragen jullie je af? Ja, mijn eigen kleine kussentje. Al die hotelkamer kussen zijn of te hoog, of te laag of te zacht, of te hard, gedoe. Dus ik heb mijn eigen vertrouwde kussen, die ondertussen nu ook de hele wereld gezien heeft. Ik had in de bus van het vliegveld in Rio naar het hotel mijn kussen in mijn kleine koffertje gedaan, zodat ik die mooi kon gebruiken in de bus. En dan ben je zo blij met zo'n kussen, zodat je gewoon even lekker kan liggen en echt even je ogen kan dichtdoen. Maar het was natuurlijk wel de laatste dag in Rio voordat we weer terug gingen naar Dubai. Dus we gingen met die meiden de tour doen. Weer om 8 uur opstaan en we gingen om 9 uur weg, met zijn 5en in totaal. We gingen eerst naar het Jezus standbeeld. Daar aangekomen hebben we 2.5 uur in de rij gestaan voordat we er eindelijk waren. Ik heb echt nog nooit zo'n slechte organisatie gezien, het was echt schokkend gewoon. Zo'n lange rij en maar 3 hele kleine hokjes waar je kaartjes moest kopen. En als je dan nog een beetje moe bent, niet veel geslapen nou dan is mijn geduld best wel ver te zoeken. Iemand probeerde voor te dringen, nou dat ging hem mooi NIET worden. Hij bleef maar mooi achter ons staan. Ik kan daar zo slecht tegen, iedereen wacht dus jij ook en dan ga je niet voordringen. Eenmaal boven, was het het wachten natuurlijk wel waard. Een prachtig uitzicht over Rio en de Copacabana en natuurlijk om de Jezus zo te zien in het echt, was wel gaaf. Maar toen gingen we ook snel weer door want het was zo druk, bizar. De volgende stop was de plek waar ze het carnaval vieren met de praalwagens. En daar kon je ook die kostuums proberen voor 10 Real, wat ongeveer 2 euro is, als het niet minder is. Dus ik en nog een ander meisje gingen die dingen aandoen, en ik had mijn bikini aan onder mijn kleren dus we zagen er echt hilarisch uit met die kostuums aan, wat nog best wel zwaar was. Een paar foto's genomen, wat afgelachen en toen weer door met de tour. We gingen nu naar de bekende gekleurde trappen ergens in het centrum, daar ook weer een paar foto's genomen en toen zijn we lekker naar de Copacabana gegaan, geen wachtrijen meer maar gewoon even lekker met de voetjes in het water en in het zand. En het strand viel me een beetje tegen. Ik had er zelf eigenlijk meer van verwacht. Het was een mooi en groot strand maar niet mooier dan andere stranden waar ik geweest ben. Ondertussen moesten we wel weer richting het hotel om maar iets te slapen voor de vlucht terug naar Dubai. Gelukkig zat de vlucht niet helemaal vol en hadden we weer 4 uur rust, waarvan ik ook echt 4 uur geslapen heb. Aangekomen in Dubai wel helemaal kapot, maar het was het zeker waard!!!!! Wat een geniale trip met leuke mensen, en zoveel gedaan en gezien, i love my job!
Ik zal bij het begin beginnen. Een van de meiden van de vlucht kende ik al, had met haar een keer een vlucht naar Zurich gedaan. En dan is het altijd wel fijn om al iemand te kennen, dan hoef je je ook niet weer voor te stellen enzo, gaat allemaal wat gemakkelijker. Iedereen had er zo'n zin in, de vlucht was 14.30 uur! De langste vlucht die ik ooit gedaan heb. Ik weet niet wat het is, maar ik heb best wel vaak bekende mensen aan boord, wat ik natuurlijk helemaal niet erg vind. Dusja, Merel gaat richting Argentinie en ontmoet meteen de bekendste argentijn die je maar kan bedenken, Diego Maradona. Hij zat uiteraard in eerste klas, maar op een 14 uur vlucht heb je wel de tijd om even naar voren te lopen, dus dat ging ik dan maar even doen he.... Ik liep naar eerste klas en meneer was weg, hij zat precies op de WC dus ik dacht, nou dan wacht ik wel eventjes. Toen hij uit de wc kwam zei hij tegen de crew dat hij een thee wilde, in het spaans, en ik kan natuurlijk ook een klein woordje spaans dus ik vroeg meteen met melk en suiker meneer? En toen zei hij, si ! haha, vond het wel grappig. Dus mijn collega die in eerste klas werkt gaf hem een thee, en hij houdt nogal van suikers dus hij wilde meer koekjes bij zijn thee. Dus die had ik toen even gebracht, 6 koekjes in totaal! Eindelijk geland in Rio de Janeiro ben ik als de malle naar voren gelopen met mijn mobiel in mijn zak om toch nog even een foto te nemen met Diego. Zo gezegd zo gedaan, en al met al blijft het een klein dikkerdje met een jong blond ding naast zich....
Aangekomen in het hotel in Rio waren we allemaal helemaal verrot, ondanks dat we 4 uur rust hadden. Het gaat je toch opbreken zo'n vlucht. Als passagier ben je verrot maar als je ook nog eens moet werken al die tijd is net even een ander soort moe. Maarja dan ben je in Rio en dan wil je toch wel iets gaan doen. Aangezien het al later was gingen we met zijn 9en uiteten. En dat eten was toch lekker zeg, heb nog nooit zoveel vlees gegeten in mijn leven, en de een was nog lekkerder dan de ander, heerlijk!!! Toen maar weer snel terug naar het hotel want de dag erna zouden we gaan 'hanggliden'. Eerst nog even naar het ontbijt geweest en toen werden we opgehaald om letterlijk van een berg af te rennen. Er was laat maar zeggen een groen platform wat een klein beetje naar beneden liep, en aan het einde was er dus helemaal niks, tot aan de grond, en dat was zeker wel 500 meter (als mijn inschattingen goed zijn). In ieder geval, het was best wel diep. Mijn instructeur, want je vliegt niet alleen, legde me dus uit dat je moet door blijven rennen want als je eerder stopt dan val je dus echt naar beneden. Het gaat tegen je instinct in, maar je moet het wel doen. Ik was echt voor geen seconde bang. We staan op een gegeven moment op dat platform, en we gingen bijna rennen, en het uitzicht was werkelijk prachtig, geen woorden voor, met een prachtige blauwe lucht. Hij telt af, 3, 2, 1, run!!!!! Dus ik rennen en toen voordat ik het wist vlogen we door de lucht. Je voelt je machteloos, maar dan op een andere manier. Je voelt je heel vrij en ik was vooral gepakt door het uitzicht. Ik kon zelfs het Jezus beeld zien!! De vlucht in totaal duurde zo ongeveer 10/12 minuten. Maar wat was het gaaf, en we landde op het strand, niet de copacabana maar 2 strandjes daarvandaan. Op de vlieger zaten ook 2 camera's dus ik heb mooie filmpjes en foto's gekregen. Daarna moesten we alweer opschieten want we zouden die middag naar Buenos Aires vliegen. Niet geslapen voor de vlucht en nog steeds met adrenaline in mijn lichaam van het hanggliden, op naar Buenos Aires.
De vlucht zelf was maar 2.5 uur, en helaas geen bekende mensen deze keer. Zou ook te mooi om waard te zijn natuurlijk. Aangekomen in Buenos Aires zou ik die avond afspreken met Joel, mijn grote vriend van de NHTV, en we hadden elkaar al zo'n 1.5 niet gezien. Dus het was echt heel toevallig dat we allebei tegelijkertijd in Buenos waren. Na omgekleed te hebben ging ik naar de lobby om daar op hem te wachten. En toen zag ik in de lobby allemaal gasten met oranje shirtjes zitten. En ik dacht hm, dat moet wel een Nederlands team zijn. Terwijl ik aan het wachten was hoorde ik er 2 met elkaar praten in het Nederlands dus ik moest glimlachen en ik vertelde dat ik ook Nederlands ben. Toen vroeg ik wel team ze zijn, ik dacht kan wel een gok wagen maar als ik denk dat het het hockey team is en dan blijkt dat ze het handbal team zijn is toch een beetje ongemakkelijk. En toen bleek inderdaad dat het het hockey team is. Dus even met die gasten gekletst, vet aardige gasten ! Ze waren in Buenos voor de kwalificatie voor de Olympische spelen. Zodra Joel, en Reinier uiteindelijk ook (wat ik niet wist), kwamen ben ik met die gasten gaan zitten. Gezellig een drankje gedaan in het hotel en bijgekletst. Alsof er dan niks veranderd is, terwijl je toch 1.5 jaar verder bent en je zit aan de andere kant van de wereld. Wel fijn om bekende gezichten te zien. We zouden de volgende naar een bekende begraafplaats gaan (die van Evita ook). De volgende dag ik weer naar ontbijt (lekker vers eitje), ook natuurlijk in de hoop dat ik de hockey mannen zou zien. Helaas. Ik dacht dat ik eerder met gasten zou afspreken, dus ik zat om 10 uur in de lobby, klaar en wel, maar dat werd uiteindelijk 1 uur. Toen heb ik de hele tijd maar een beetje in de lobby gezeten, mannen spotten haha. Toen op een gegeven moment zag ik Billy (waar ik de avond ervoor ook mee gekletst had) en hij was samen met Jeroen en toen vroeg hij of ik mee wilde gaan naar de Starbucks. Aangezien ik toch zeeën van tijd had ben ik natuurlijk gezellig mee geweest. Wat te drinken gehaald daar en toen op een bankje in het zonnetje gezeten. Was een topweertje. Terwijl we terug liepen naar het hotel zag ik dat alle mannen buiten stonden, ze gingen een rondje hardlopen met zijn allen. Aangezien dus Billy en Jeroen daar ook heen liepen, liep ik ook gezellig even mee, en ze keken allemaal om met de gedachte, wie is dat dan?! Dus ik kom bij de groep en ik zeg zo Hee, ik ben Merel zou ik een groepsfoto mogen? Ik bedoel, wanneer krijg je nou nog een keer zo'n kans, toch?! En nu heb ik een geniale groepsfoto! Dat maakte de trip naar buenos aires nog leuker. En ze waren ook echt super aardig en leuk!
En hup weer terug naar Rio, aangezien ik ook weer niks geslapen had voor deze vlucht was ik toch eigenlijk best wel een beetje moe. Zeg maar gewoon gebroken. Ik was zelfs een beetje aan trillen tijdens de vlucht, zo moe was ik. Op elke trip neem ik mijn eigen kussen mee. Eigen kussen vragen jullie je af? Ja, mijn eigen kleine kussentje. Al die hotelkamer kussen zijn of te hoog, of te laag of te zacht, of te hard, gedoe. Dus ik heb mijn eigen vertrouwde kussen, die ondertussen nu ook de hele wereld gezien heeft. Ik had in de bus van het vliegveld in Rio naar het hotel mijn kussen in mijn kleine koffertje gedaan, zodat ik die mooi kon gebruiken in de bus. En dan ben je zo blij met zo'n kussen, zodat je gewoon even lekker kan liggen en echt even je ogen kan dichtdoen. Maar het was natuurlijk wel de laatste dag in Rio voordat we weer terug gingen naar Dubai. Dus we gingen met die meiden de tour doen. Weer om 8 uur opstaan en we gingen om 9 uur weg, met zijn 5en in totaal. We gingen eerst naar het Jezus standbeeld. Daar aangekomen hebben we 2.5 uur in de rij gestaan voordat we er eindelijk waren. Ik heb echt nog nooit zo'n slechte organisatie gezien, het was echt schokkend gewoon. Zo'n lange rij en maar 3 hele kleine hokjes waar je kaartjes moest kopen. En als je dan nog een beetje moe bent, niet veel geslapen nou dan is mijn geduld best wel ver te zoeken. Iemand probeerde voor te dringen, nou dat ging hem mooi NIET worden. Hij bleef maar mooi achter ons staan. Ik kan daar zo slecht tegen, iedereen wacht dus jij ook en dan ga je niet voordringen. Eenmaal boven, was het het wachten natuurlijk wel waard. Een prachtig uitzicht over Rio en de Copacabana en natuurlijk om de Jezus zo te zien in het echt, was wel gaaf. Maar toen gingen we ook snel weer door want het was zo druk, bizar. De volgende stop was de plek waar ze het carnaval vieren met de praalwagens. En daar kon je ook die kostuums proberen voor 10 Real, wat ongeveer 2 euro is, als het niet minder is. Dus ik en nog een ander meisje gingen die dingen aandoen, en ik had mijn bikini aan onder mijn kleren dus we zagen er echt hilarisch uit met die kostuums aan, wat nog best wel zwaar was. Een paar foto's genomen, wat afgelachen en toen weer door met de tour. We gingen nu naar de bekende gekleurde trappen ergens in het centrum, daar ook weer een paar foto's genomen en toen zijn we lekker naar de Copacabana gegaan, geen wachtrijen meer maar gewoon even lekker met de voetjes in het water en in het zand. En het strand viel me een beetje tegen. Ik had er zelf eigenlijk meer van verwacht. Het was een mooi en groot strand maar niet mooier dan andere stranden waar ik geweest ben. Ondertussen moesten we wel weer richting het hotel om maar iets te slapen voor de vlucht terug naar Dubai. Gelukkig zat de vlucht niet helemaal vol en hadden we weer 4 uur rust, waarvan ik ook echt 4 uur geslapen heb. Aangekomen in Dubai wel helemaal kapot, maar het was het zeker waard!!!!! Wat een geniale trip met leuke mensen, en zoveel gedaan en gezien, i love my job!
donderdag 28 mei 2015
Bezoekjes in Dubai !
In de afgelopen is er weer onwijs veel gebeurd. Ik ben verhuisd, en woon nu midden in de stad. De Burj Khalifa (hoogste gebouw ter wereld) is nu mijn buurman! Kan nu gewoon naar Dubai Mall lopen waarbij ik eerst altijd een taxi moest pakken die 20 minuten moest rijden voordat ik ergens was. Afgelopen maand was een drukke maar hele leuke maand. Manon is langsgekomen, en we hebben onwijs veel gelachen, veel gedaan maar vooral lekker veel bijgekletst, waar we het beste in zijn. Ondertussen naar Japan geweest, was mijn eerste keer. Mooi land hoor, alleen het lag net iets te verweg van Tokyo dus daar kon ik helaas niet heen. Toen ik terugkwam van Japan ben ik naar Nederland gevlogen om jawel, Koningsdag te vieren! Kan natuurlijk niks missen! Heerlijk even 3 daagjes thuis geweest, even genoten van de familie, mijn eigen bedje, papa en mama's kookkunsten! Waren top dagen! Maar toen moest ik ook weer terug naar Dubai, en Martijn en Sas die zouden diezelfde ook naar Dubai vliegen. En die zijn toen nog een weekje in Dubai geweest. Martijn en ik sas proberen dronken te voeren, wat wel de goeie kant op ging, haha. Verder zijn we ook heerlijk uiteten gegaan met zijn 3tjes en heb ik ze een klein beetje van Dubai laten zien. En als ik het zo hoorde, vonden ze dat best wel leuk dus die komen nog wel een keertje terug!! Toen had ik een Amsterdam vlucht terwijl martijn en saskia in dubai zaten. Het was die dag toevallig bevrijdingsdag dus toen zijn papa en mama naar amsterdam gekomen, lekker door de stad gelopen en toen zijn we ook even wezen kijken bij het bevrijdingsconcert en hebben we een hapje gegeten. Was een mooie dag, lekker zonnetje in Amsterdam maar er stond wel een aardig windje. Was gezellig zo met papa en mama. Nadat ik weer in Dubai was ben ik verhuisd, alles in 1 taxi kunnen stoppen, had wel een stofzuiger in mijn nek maar dat maakt niet uit!! Ben nu heerlijk gesetteld in mijn nieuwe huisje, het voelt en ziet er ook echt uit als een huis, en het beste van alles is, ik voel me er thuis! Mijn huisgenootjes zijn ook super lief, Sarah komt uit Ierland en Tereza die ik ken van mijn training komt uit Australie, allebei super lieve meiden. Vorige week is onze Hannie ook nog langs geweest, wat nog net kon, het was wel warm maar nog wel te doen. Het wordt nu namelijk echt veelste warm hier in Dubai! Ze is 5 dagen geweest, en we zijn 3 avonden wezen stappen, overdag lekker naar het strand geweest en gechilld. Het is altijd zo fijn als er iemand langskomt die je kent, je echt kent. Daar geniet ik dan ook echt helemaal van. Het is namelijk zo, dat op elke vlucht je je altijd weer voor moet stellen en dan op de vlucht krijg je de standaard vragen, waar kom je vandaan, hoe oud ben je, hoe lang ben je al aan het vliegen, waar woon je in dubai, heb je een vriendje? Dus als er dan iemand in Dubai is die je kent van thuis dan hoef je dat even lekker niet te doen!
Dan even wat minder nieuws, mijn kleine Joep (onze kat thuis) is ziekjes. Mama vertelde het me gisteren. En dan besef je wel even goed dat ik wel aan de andere kant van de wereld zit en niet even lekker mijn mama kan knuffelen en samen huilen. Joep leeft nog wel hoor, maar hij heeft slechte nieren waardoor hij veel moet drinken en nu elke dag een pilletje moet nemen. Ik wist dat dat moment ooit zou komen, maar nooit gedacht dat het nu zou komen. En misschien leeft hij nog wel een jaar, dat weten we niet. Maar ik zat er gister even helemaal doorheen. De meeste van jullie weten hoeveel ik om joepie geef, dus dat was wel even een klap. Als hij ergens verwend en goed voor gezorgd wordt dan is het wel thuis bij mijn ouders!!! Soms gaan die dingen zo....
Dan even wat minder nieuws, mijn kleine Joep (onze kat thuis) is ziekjes. Mama vertelde het me gisteren. En dan besef je wel even goed dat ik wel aan de andere kant van de wereld zit en niet even lekker mijn mama kan knuffelen en samen huilen. Joep leeft nog wel hoor, maar hij heeft slechte nieren waardoor hij veel moet drinken en nu elke dag een pilletje moet nemen. Ik wist dat dat moment ooit zou komen, maar nooit gedacht dat het nu zou komen. En misschien leeft hij nog wel een jaar, dat weten we niet. Maar ik zat er gister even helemaal doorheen. De meeste van jullie weten hoeveel ik om joepie geef, dus dat was wel even een klap. Als hij ergens verwend en goed voor gezorgd wordt dan is het wel thuis bij mijn ouders!!! Soms gaan die dingen zo....
zondag 29 maart 2015
Het leven is goed in Dubai!
Hoe kan ik het leven in Dubai het beste beschrijven, ik krijg die vraag namelijk best vaak. Van mensen die ook naar Dubai willen verhuizen en aan mij vragen om in het kort uit te leggen hoe het leven in Dubai is. Waar te beginnen. Er is zoveel te doen in Dubai, maar je moet het wel zelf doen. Er komt je hier niks aanwaaien, je moet er zelf op uit gaan en dingen doen. Soms heb ik vrije dagen waar ik alleen thuis kom om te slapen of soms helemaal niet eens, dan blijf ik bij die meiden in de Marina slapen. Lekker naar het zwembad of naar het strand, soms ook nog wel naar de sportschool en dan lekker van de zon genieten. Want die is nu heerlijk hier, niet te warm nog. Dat duurt nog ongeveer 1.5 maand totdat het weer erg warm wordt. En soms heb ik dagen dat ik heerlijk in mijn appartementje blijf, lekker serie kijken, beetje opruimen, schoonmaken en wassen, want ja dat moet natuurlijk ook gebeuren.... Helaas doet mijn mama dat niet meer voor me :P al heb ik wel een jasje wat ik alleen bij mijn moeder vertrouw om te wassen. Dus die gaat dan mooi mee in de koffer als ik met Koningsdag in Nederland ben! Zo'n zin in al. Ik vlieg de 26ste in de ochtend (als het niet overboekt is) richting Amsterdam en dan de 29ste in de middag weer terug. En dan komen Martijn en Sas ook naar Dubai, woehoeeee! En tussendoor komt Manon ook nog eventjes langs, zo lekker spontaan!
Gister was het weer de Dubai World Cup, oftewel de paardenraces! Lekker optutten, mooie jurk aan en natuurlijk een hoedje op! Het is zo leuk dat iedereen zoveel moeite doet met hun outfits, en zelfs de mannen zien er echt helemaal top uit!! Mannen in pak, oelalaa! En we hebben weer wat afgelachen, zoals altijd. De foto die op Facebook staat met het bord 'Best dressed Lady', had ik wel even geleend van degene die wel gewonnen had, maar ik vond dat ik hem ook wel een klein beetje verdiend had. Dus dat is eigenlijk een klein leugentje, maar vond het wel een grappige foto... :D
Alles gaat weer zo ongelofelijk snel, kan al bijna niet meer herinneren hoe lang het nou geleden is dat ik met papa en mama op het strand in Phi Phi lag! Wat was dat toch een heerlijke vakantie, mijn eerste vakantie sinds ik bij Emirates werk. En ik weet wat jullie denken, jij hebt toch altijd vakantie? Nou precies niet... Het lijkt misschien wel zo door alle foto's, maar we zijn maar zo kort op een bestemming dat we voor we het weten weer in ons uniform op het vliegveld staan om terug naar Dubai te gaan. Het was vooral heel fijn om echt op een bestemming te zijn en niet na hoeven te denken wanneer je weer weg moet. Heerlijk uitgeslapen, lekker ontbeten elke ochtend, en vooral ontspannen! Lekker naar strandjes geweest en papa en ik hebben zo hier en daar uiteraard een goeie cocktail genomen ;-) We zijn toen eerst 2 dagen in Phuket geweest, toen 4 dagen op Phi Phi eiland en toen nog 1 nachtje in Bangkok. Zoveel gezien ook wel hoor, maar ook heerlijk op het strand gelegen! Tijd vloog voorbij. Op de terugweg hadden we voor zo'n 3 uur turbulentie, vond mama vooral heel fijn, niet. Ik vind het altijd wel lekker, dan val je lekker makkelijk in slaap.
Ik ga waarschijnlijk weer verhuizen in Dubai, en deze keer uit de woestijn en op naar Downtown Dubai, de Burj Khalifa wordt dan mijn buurman. Dan zit ik heerlijk midden in de stad, vlakbij de metro en wordt alles gewoon net wat toegankelijker. Ook makkelijker om met mensen af te spreken en leuke dingen te gaan doen! Kan niet wachten. Meeste van die meiden wonen nu ook niet meer hier in Sarab waar ik woon, dus ben er wel aan toe om lekker daar te gaan wonen. Al wordt het verhuizen nog wel een klein probleempje, maar dat zien we tegen die tijd wel !! Wordt waarschijnlijk gewoon een paar keer op en neer rijden. Waarom een probleempje? Uhhhhh laat ik het zo zeggen, mijn kast is best vol, waar ik super trots op ben natuurlijk !!! :D
Ik vind, en dat meen ik uit de grond van mijn hart, het leven in Dubai geweldig. Ik heb het nog steeds zo naar mijn zin, en er zijn nog zoveel dingen wat ik wil doen. En dit werk is ideaal om al die dingen te doen. Ik mag ook zeker van geluk spreken met zoveel leuke vrienden in niet alleen Dubai maar ook in Nederland! Dankjulliewel allemaal om blij voor mij te zijn met alles wat ik nu doen, en jullie achter mij staan. Zonder jullie zou ik dit niet allemaal kunnen! En niet te vergeten mijn lieve familie!
Gister was het weer de Dubai World Cup, oftewel de paardenraces! Lekker optutten, mooie jurk aan en natuurlijk een hoedje op! Het is zo leuk dat iedereen zoveel moeite doet met hun outfits, en zelfs de mannen zien er echt helemaal top uit!! Mannen in pak, oelalaa! En we hebben weer wat afgelachen, zoals altijd. De foto die op Facebook staat met het bord 'Best dressed Lady', had ik wel even geleend van degene die wel gewonnen had, maar ik vond dat ik hem ook wel een klein beetje verdiend had. Dus dat is eigenlijk een klein leugentje, maar vond het wel een grappige foto... :D
Alles gaat weer zo ongelofelijk snel, kan al bijna niet meer herinneren hoe lang het nou geleden is dat ik met papa en mama op het strand in Phi Phi lag! Wat was dat toch een heerlijke vakantie, mijn eerste vakantie sinds ik bij Emirates werk. En ik weet wat jullie denken, jij hebt toch altijd vakantie? Nou precies niet... Het lijkt misschien wel zo door alle foto's, maar we zijn maar zo kort op een bestemming dat we voor we het weten weer in ons uniform op het vliegveld staan om terug naar Dubai te gaan. Het was vooral heel fijn om echt op een bestemming te zijn en niet na hoeven te denken wanneer je weer weg moet. Heerlijk uitgeslapen, lekker ontbeten elke ochtend, en vooral ontspannen! Lekker naar strandjes geweest en papa en ik hebben zo hier en daar uiteraard een goeie cocktail genomen ;-) We zijn toen eerst 2 dagen in Phuket geweest, toen 4 dagen op Phi Phi eiland en toen nog 1 nachtje in Bangkok. Zoveel gezien ook wel hoor, maar ook heerlijk op het strand gelegen! Tijd vloog voorbij. Op de terugweg hadden we voor zo'n 3 uur turbulentie, vond mama vooral heel fijn, niet. Ik vind het altijd wel lekker, dan val je lekker makkelijk in slaap.
Ik ga waarschijnlijk weer verhuizen in Dubai, en deze keer uit de woestijn en op naar Downtown Dubai, de Burj Khalifa wordt dan mijn buurman. Dan zit ik heerlijk midden in de stad, vlakbij de metro en wordt alles gewoon net wat toegankelijker. Ook makkelijker om met mensen af te spreken en leuke dingen te gaan doen! Kan niet wachten. Meeste van die meiden wonen nu ook niet meer hier in Sarab waar ik woon, dus ben er wel aan toe om lekker daar te gaan wonen. Al wordt het verhuizen nog wel een klein probleempje, maar dat zien we tegen die tijd wel !! Wordt waarschijnlijk gewoon een paar keer op en neer rijden. Waarom een probleempje? Uhhhhh laat ik het zo zeggen, mijn kast is best vol, waar ik super trots op ben natuurlijk !!! :D
Ik vind, en dat meen ik uit de grond van mijn hart, het leven in Dubai geweldig. Ik heb het nog steeds zo naar mijn zin, en er zijn nog zoveel dingen wat ik wil doen. En dit werk is ideaal om al die dingen te doen. Ik mag ook zeker van geluk spreken met zoveel leuke vrienden in niet alleen Dubai maar ook in Nederland! Dankjulliewel allemaal om blij voor mij te zijn met alles wat ik nu doen, en jullie achter mij staan. Zonder jullie zou ik dit niet allemaal kunnen! En niet te vergeten mijn lieve familie!
zondag 1 maart 2015
Wat een jaar!!
Beste lezers van mijn blog, ongeveer een jaar geleden ben ik
met deze blog begonnen en in deze blog wil ik graag terugblikken op een jaar,
een bijzonder jaar, maar bovenal een GENIAAL jaar. Een jaar waarin mijn droom
is uitgekomen, het werken voor Emirates. Zo nieuwsgierig dat ik was naar het
leven als stewardess. Is dit nou alles wat ik ervan verwacht had? Tuurlijk elke
baan heeft zijn ups en downs, maar het zijn juist die ups die het leven mooi
maken. Zoals het reizen naar een bestemming, en daar betaald voor krijgen, en
niet te vergeten een envelop krijgen met geld om daar de komende 24 uur alles
mee te kunnen wat je wilt, zolang je maar weer op tijd terug bent voor de
vlucht naar huis. Ik heb al zo ongelofelijk veel gezien en veel dingen gedaan
die mijn stoutste droom nog overtreffen. Van het zwemmen met wilde dolfijnen in
Mauritius tot in een kooi zitten om haaien te zien in Durban, en zo zijn er nog
veel meer voorbeelden die ik kan opnoemen. Het wetende waar een lekker wijntje
te kunnen drinken in ongeveer elke stad op de wereld, de leukste restaurantjes
vinden, het ontmoeten van nieuwe collega’s op elke vlucht weer. Mijn verjaardag
vieren op een eiland in Singapore, je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb
het wel gedaan of gezien.
Het was een prachtig jaar, zelfs als ik er nu aan denk op
dit moment komt er een glimlach op mijn mond, omdat ik ook zoveel gelachen heb.
Tot bizarre stapavonden in Dubai met mijn vriendinnetjes, tot een ouderwets avondje
met mijn lieve vriendinnetjes in Amsterdam. Het zijn juist die kleine dingen
die ik meer ben gaan waarderen. Het hebben van een lieve familie en broers die
4/5 uur in de auto zitten om mij op te zoeken in Frankfurt, net als papa en
mama mij kwamen opzoeken in Parijs. Het kan allemaal, heerlijk. Dit jaar zijn
Tim en Nienke ook naar Dubai gekomen en over 2.5 maand komen Martijn en sas
even een kijkje nemen hier in deze zandpit, zoals sommige het noemen. En er
zijn zelfs al een paar vriendinnetjes mij komen opzoeken in Dubai, Florien,
Esmee, Felice en niet te vergeten Julie !! Ook mag ik zeker van geluk spreken
met zulke leuke en goede vriendinnen als die van mij. Ondanks de afstand ze er
nog steeds allemaal voor me zijn, en dat geef me een rijk gevoel. Over geld
gesproken, ik heb wat geld uitgegeven het afgelopen jaar, maar wat word ik
vrolijk als ik mijn kastdeuren open doe en mijn mooie collectie zie, van
hempjes uit Australie, tot een topje uit Zuid-Afrika, een paar mooie neptassen
uit Bangkok en Shanghai, jurkjes uit Singapore, hakjes uit Kuala Lumpur en
natuurlijk niet te vergeten het land van de winkelcentra, Dubai. Alles in de
uitverkoop uiteraard!
Maar leef ik nou echt de droom waar mensen het altijd over
hebben. Ja en nee. Nee in de zin van, het is ongelofelijk vermoeiend en
veeleisend voor je lichaam, waar je goed mee om moet kunnen gaan. Eten wanneer
je honger hebt, en slapen wanneer je moe en niet moe bent is soms wel wat
lastig. Het soms behandeld worden als oud-vuil bij passagiers en de soms saaie
en strenge collega’s waar je werkelijk geen band mee hebt en ook nooit zult
krijgen. Soms bevind ik mijzelf op 3 verschillende continenten in 1 week, doe
dat maar eens na! Naar je lichaam luisteren is onwijs belangrijk, en gezond
blijven eten en sporten hoort daar ook bij. Dat sporten komt wel goed, maar dat
gezond eten is soms best wel lastig. Ik kan geen boodschappen doen voor weken,
want ik ben maar 3 of 4 avonden per week in Dubai, waarvan ik soms ook gezellig
bij een vriendin ga eten. Dus de lokale chinees en italiaan zijn goed bereikbaar
vanaf mijn appartement. Ja het is een droombaan, een beetje glitter en glamour
als je met de hele crew over het vliegveld loop naar de gate of naar de bus,
mensen draaien hun hoofd en zeggen dan tegen elkaar, kijk dat is nou Emirates
met die sjaaltjes, daar wil ik mee vliegen!!
Het zijn juist die kleine dingen die je extra kunt doen voor
een passagier wat het verschil maakt, of nou even een momentje neemt om te
vragen hoe het met ze gaat, tot een extra vodka of baileys, het maakt allemaal
niet uit, maar voor hun maakt het een enorm verschil. Want, laten we niet
vergeten dat mensen veel geld betalen voor een ticket met Emirates. Ze moeten mij
natuurlijk wel kunnen betalen he… Aan het einde van de dag onthoud ik alleen
maar de leuke passagiers, moet ook wel anders word je gek, en die andere kunnen
me gestolen worden, zie ze toch nooit meer terug. Het leukste is als je met een
bekende vliegt, of het nou een vriendin is of een VIP aan boord, dat maakt de
vlucht net even wat leuker en specialer dan normaal. Mijn lijstje van VIP tot
nu toe: Jermain Jackson,
Robert Pattinson,
Ali B, en
Joop van der Ende.
Soms ben ik wakker voor 24 uur of langer, ach dan slaap je
juist lekker als je dan naar bed gaat. Ik geniet elke minuut van wat ik doe, ik
heb een onwijs leuke groep met vriendinnen die ook overal vandaan komen en
waarvan ik weet, dat als er iets is ik altijd bij ze terecht kan. En dat moet
je hier ook wel hebben, gewoon dat je iemand kunt opbellen en zeggen, zin om
filmpje te kijken? Soms heb je wel eens van die dagen dat je even niks wilt
doen, maar ook niet alleen wilt zijn. Even lekker kletsen over onzin met een
vriendin, filmpje erbij en natuurlijk een zakje cihps, het liefste lays paprika
uiteraard, en dan chillen maar.
Ik zou werkelijk niks anders willen doen op dit moment dan
bij Emirates werken, werkelijk helemaal niks .Ik ben gelukkig en blij met het
werk wat ik doe, dus voor nu is dat het belangrijkste, de rest komt later wel.
Ik krijg vaak de vraag, hoelang wil je bij Emirates blijven? En mijn antwoord
is elke keer weer hetzelfde: Ik ben 22 jaar, geen verplichtingen qua rekeningen
etc, ik vlieg de wereld over en ik krijg er betaald voor, zolang ik nog niet
alles heb gezien blijf ik nog zeker wel 2 jaar. Er kan namelijk veel gebeuren
in 2 jaar, dus daarna kijken we wel weer verder.
We leven vandaag en we leven met volle teugen, heerlijk. Het
leven is mooi, en daar genieten we ook volop van. Ik weet dat jullie je ook
afvragen hoe het er aan toe gaat met de piloten en de stewardessen. Ik kan
jullie vertellen, ik heb verhalen gehoord, het gaat er precies aan toe wat
jullie allemaal denken! En nee, ik ben nog niet voor een piloot gevallen. Zeg
nooit nooit natuurlijk!! Al moet ik wel zeggen dat veel piloten naar mijn
ringen vragen, of ik verloofd ben aangezien ik twee ringen om heb, ook allebei om
mijn ringvingers. Maar dat is een verhaal voor later ;)
Bedankt voor degene die dit lezen, laat me weten wat jullie
van mijn blog vinden?
“Travel while you’re young and able.
Don’t worry about the money, just make it work.
Experience is far more valuable than money will ever be.”
-xxx-
dinsdag 13 januari 2015
Op naar een avontuurlijk 2015!
Ik blijf het zeggen, wat gaat de tijd toch ongelofelijk snel zeg! Wat natuurlijk ook wel een goed teken is, maar ergens wil ik dat de tijd stil blijft staan. Zodat ik nog langer kan genieten van alle momenten die ik meemaak. Het leven, mijn leven is werkelijk 1 groot avontuur en ik vind het geweldig! De maand December ging ook weer zo snel dat ik me soms afvraag waar de tijd is gebleven.
Eerst zal ik verder gaan op mijn 'gekneusde' enkel, ik ben uiteindelijk toch maar even naar de dokter geweest en die vertelde mij dat mijn banden toch wel een beetje opgerekt zijn en ik de komende 2 maanden geen hakken mag dragen op het werk. Maar dat is lekker dan, Tim gaat binnenkort trouwen en ja, Merel heeft uiteraard een heel mooi paar hakken gescoord, zo'n 10-12 cm hoog. Hoe moet dat nu???? Help! Want, jullie begrijpen natuurlijk wel, wat er ook gebeurd ik zal op die hakken lopen op de bruiloft, no matter WHAT! Eerst nog even een paar vluchten voordat het zover zou zijn. We gingen Jakarta, nou staat Jakarta zelf niet echt bekend om de mooie stad of het bruisende leven. Het is maar net of je in een goed hotel zit, er een winkelcentrum om de hoek ligt waar je je tijd kan vertoeven. De vlucht zelf was wel prima, ook al zeg ik dat over de meeste vluchten. We kwamen avonds laat aan in het hotel, en de meeste crew zou de volgende dag naar het winkelcentrum gaan waar op de derde verdieping een massage plek zit. Dus ik dacht, nou ja waarom ook niet, is toch lekker goedkoop. De volgende dag toen ik naar het winkelcentrum liep kwam ik de First Officer tegen, aardige man. Wij samen naar die ene massage plek, allebei voor het eerst dus dat ik altijd even kijken hoe de indoneesjes dat nu weer geregeld hebben. We kregen allebei een sleutel van wat op een kluis sleutel leek. Toen gingen we allebei naar de omkleedkamers, op zoek naar onze kluisjes. Na eindelijk mijn kluisje te hebben gevonden vond ik alleen een paar slippers, wat was daar de bedoeling van? Moest ik alleen die slippers aandoen of kwamen ze later met een handdoek, geen idee!? Toen toch maar alleen die slipper aangedaan en ik dacht, we zien het wel! Nou had Bryan, de FO, precies hetzelfde! Door de volgende deur kwam ik er gelukkig achter dat IEDEREEN alleen die slippers aanhad en ik me dus nog helemaal niet hoefde om te kleden. Nou had Bryan daar ook een beetje moeite mee en was hij bijna in zijn boxer de andere kamer binnen gelopen, waar mensen op stoelen lagen voor een voetmassage en andere mensen hun voeten werden gewassen. Dus al met al hebben we wel gelachen. Alleen nu moest ik nog aan degene die mij ging masseren gaan uitleggen dat ze mij voet NIET hoeft te masseren. Dat ging niet heel gemakkelijk kan ik jullie vertellen. Ik zei: FOOT NO MASSAGE, zegt ze: oooooh foot stronger???? Nou denk het even niet, dan verga ik van de pijn. Daar was ze hoor op gegeven moment, ze pakte hop mijn enkel beet en begon heftig te masseren, waarbij ze toch tot de conclusie kwam: Ah you have problem here?? Goh zou je denken??? Man o man. En ik maar door mijn buik ademen en denken, nee merel dit is goed voor je enkel, nog even doorzetten. Nou ik kan jullie vertellen, dan is 90 minuten best wel erg lang. De rest van de dag moest ik soort van bijkomen van de massage, lekker geslapen voor de vlucht en toen weer terug naar Dubai.
Laatste vlucht voor de kerst was Colombo - Singapore. Wat betekent eerst naar Colombo, zo'n 4.5 uur vliegen en dan dezelfde dag nog door naar Singapore, wat ook nog zo'n 4.5 uur is. Wat een lange dag zeg, helemaal kapot toen ik in Singapore aankwam. De volgende dag ben ik lekker kerst inkopen gaan doen, heerlijk! Want toen ik terug was was het alweer kerstavond. Ik heb een soort van kerstdinner gemaakt voor Louise en Paige. We hebben gezellig met zijn 3en gegeten en Louise bleef slapen want de volgende dag gingen we naar Saffron, Atlantis voor de kerstbrunch. Wat heb ik gelachen die dag. Zodra je binnenkomt is alles best wel netjes en is iedereen netjes gekleed en sommige mensen hadden gewoon echte gala jurken aan, maar na zo ongeveer 1.5 uur, nadat het nodige alcohol er al goed in zit, staat iedereen te dansen op de stoelen en tafels. Geweldig! Daarna gingen we met zijn allen naar de Atlantis club genaamd Indulge. Maar op gegeven moment ben je er wel klaar mee na 11 uur drinken!! Het was een super leuke dag maar het was geen kerst, wat diezelfde avond wel een beetje tot me doordrong. Maar je kan niet alles hebben, en gelukkig wist ik dat ik iedereen een week later zou zien op Tim zijn bruiloft. Tweede kerstdag ben ik lekker film gaan kijken, ook niet verkeerd, gewoon heerlijk chillen.
Toen nog 1 vlucht voordat ik eventjes 'vakantie' zou hebben. Hongkong here we come!! Onwijs veel zin in deze stad, eerste keer dus alles is leuk! Ik ben die avond met een meisje uit India en een belgische piloot op stap geweest. Eerst lekker chinees gegeten op de straat, toen een soort van kroegentocht gedaan, waarna we naar de Victoria Peak gingen. Een van de hoogste punten van Hongkong, waar je een onwijs mooi uitzicht hebt over de stad en de skyline van deze enorme stad. Met een kabelbaantje omhoog rond half 12 avonds, zagen we natuurlijk geen hond! Wie gaat er nou zo laat een berg op?! Nou wij dus. Uitzicht was adembenemend, ik had van anderen wel al foto's gezien maar als je het zelf ziet is het toch anders. De volgende dag zouden we met nog een paar anderen naar de grootste zittende buddha ter wereld gaan. Door de slechte timing hebben we buddha in ongeveer 15 minuten gezien, omdat we daarna alweer terug naar het hotel moesten voor onze vlucht! Zo ongelofelijk mooi ook weer! Prachtig.
NEW YEARS EVE!! Woehoeeee, feestje! Altijd reden voor een feestje natuurlijk, daar zorgen we anders zelf wel voor. We waren in totaal met zijn 6en, we zouden naar een feest gaan bij de Marina, hadden we ook allemaal al kaartje voor gekocht. Ergens wilde ik ook wel het vuurwerk kijken, maar om daarna daar weg te gaan is echt een drama had ik gehoord, dus maar niet gedaan. Echt een topavond gehad met mijn lieve vriendinnetjes!!!
En dan natuurlijk niet te vergeten DE BRUILOFT!!! Wat was dat toch een mooie dag, echt werkelijk prachtig! Nienke zag er zo mooi uit!!! Echt een beeldschone jurk en Tim had ook echt een gaaf pak aan! Alles was ook op en top geregeld, door Jill, Joelle en natuurlijk Nienke zelf. Al met al een perfecte bruiloft, kan het niet anders omschrijven. Een super mooie dag!! Het was heerlijk om weer even thuis te zijn, maar ik had ook wel weer zin om terug naar Dubai te gaan en weer heerlijk te vliegen en bij mijn vriendinnen hier te zijn, wat eigenlijk ook een soort van familie voor me is.
Mijn eerste vlucht na de bruiloft was naar Kuala Lumpur, ook weer een nieuwe op het lijstje! De vlucht was echt een makkie, iedereen was hartstikke aardig en we hebben ook veel gelachen. Ik ben diezelfde avond nog naar de Petronas Towers geweest, fotoshoot gehouden overdag en ook toen het donker was. En toen hup naar bed, want we waren toch aardig moe. We zouden de volgende naar de Batu Caves gaan, schijnbaar ook hartstikke mooi en iets wat je gezien moet hebben. Alleen merel had zich per ongeluk verslapen, ach kan gebeuren. Toen maar weer verder geslapen, want er was geen tijd meer om nog iets anders te doen. Het was ook zo'n heerlijk zacht bedje, waar ik uiteindelijk 16 uur geslapen heb, ach zal het nodig gehad hebben!!
Ik ben nu net terug van mijn turnaround Maldives. Ik had het geluk dat ik een A positie was, wat betekent dat ik geen deur heb waar ik bij moet zitten. De piloot kwam uit aruba en toen mocht ik voor het landen in de cockpit zitten, wat officieel niet mag maar hij is de kapitein dus daar moeten ze dan naar luisteren! Echt onwijs mooi!!! Allemaal eilandjes bij elkaar, zag er prachtig uit !!
Nou dit was weer een aardige update, hoop dat jullie het weer leuk vonden om te lezen!! :D
liefs
Eerst zal ik verder gaan op mijn 'gekneusde' enkel, ik ben uiteindelijk toch maar even naar de dokter geweest en die vertelde mij dat mijn banden toch wel een beetje opgerekt zijn en ik de komende 2 maanden geen hakken mag dragen op het werk. Maar dat is lekker dan, Tim gaat binnenkort trouwen en ja, Merel heeft uiteraard een heel mooi paar hakken gescoord, zo'n 10-12 cm hoog. Hoe moet dat nu???? Help! Want, jullie begrijpen natuurlijk wel, wat er ook gebeurd ik zal op die hakken lopen op de bruiloft, no matter WHAT! Eerst nog even een paar vluchten voordat het zover zou zijn. We gingen Jakarta, nou staat Jakarta zelf niet echt bekend om de mooie stad of het bruisende leven. Het is maar net of je in een goed hotel zit, er een winkelcentrum om de hoek ligt waar je je tijd kan vertoeven. De vlucht zelf was wel prima, ook al zeg ik dat over de meeste vluchten. We kwamen avonds laat aan in het hotel, en de meeste crew zou de volgende dag naar het winkelcentrum gaan waar op de derde verdieping een massage plek zit. Dus ik dacht, nou ja waarom ook niet, is toch lekker goedkoop. De volgende dag toen ik naar het winkelcentrum liep kwam ik de First Officer tegen, aardige man. Wij samen naar die ene massage plek, allebei voor het eerst dus dat ik altijd even kijken hoe de indoneesjes dat nu weer geregeld hebben. We kregen allebei een sleutel van wat op een kluis sleutel leek. Toen gingen we allebei naar de omkleedkamers, op zoek naar onze kluisjes. Na eindelijk mijn kluisje te hebben gevonden vond ik alleen een paar slippers, wat was daar de bedoeling van? Moest ik alleen die slippers aandoen of kwamen ze later met een handdoek, geen idee!? Toen toch maar alleen die slipper aangedaan en ik dacht, we zien het wel! Nou had Bryan, de FO, precies hetzelfde! Door de volgende deur kwam ik er gelukkig achter dat IEDEREEN alleen die slippers aanhad en ik me dus nog helemaal niet hoefde om te kleden. Nou had Bryan daar ook een beetje moeite mee en was hij bijna in zijn boxer de andere kamer binnen gelopen, waar mensen op stoelen lagen voor een voetmassage en andere mensen hun voeten werden gewassen. Dus al met al hebben we wel gelachen. Alleen nu moest ik nog aan degene die mij ging masseren gaan uitleggen dat ze mij voet NIET hoeft te masseren. Dat ging niet heel gemakkelijk kan ik jullie vertellen. Ik zei: FOOT NO MASSAGE, zegt ze: oooooh foot stronger???? Nou denk het even niet, dan verga ik van de pijn. Daar was ze hoor op gegeven moment, ze pakte hop mijn enkel beet en begon heftig te masseren, waarbij ze toch tot de conclusie kwam: Ah you have problem here?? Goh zou je denken??? Man o man. En ik maar door mijn buik ademen en denken, nee merel dit is goed voor je enkel, nog even doorzetten. Nou ik kan jullie vertellen, dan is 90 minuten best wel erg lang. De rest van de dag moest ik soort van bijkomen van de massage, lekker geslapen voor de vlucht en toen weer terug naar Dubai.
Laatste vlucht voor de kerst was Colombo - Singapore. Wat betekent eerst naar Colombo, zo'n 4.5 uur vliegen en dan dezelfde dag nog door naar Singapore, wat ook nog zo'n 4.5 uur is. Wat een lange dag zeg, helemaal kapot toen ik in Singapore aankwam. De volgende dag ben ik lekker kerst inkopen gaan doen, heerlijk! Want toen ik terug was was het alweer kerstavond. Ik heb een soort van kerstdinner gemaakt voor Louise en Paige. We hebben gezellig met zijn 3en gegeten en Louise bleef slapen want de volgende dag gingen we naar Saffron, Atlantis voor de kerstbrunch. Wat heb ik gelachen die dag. Zodra je binnenkomt is alles best wel netjes en is iedereen netjes gekleed en sommige mensen hadden gewoon echte gala jurken aan, maar na zo ongeveer 1.5 uur, nadat het nodige alcohol er al goed in zit, staat iedereen te dansen op de stoelen en tafels. Geweldig! Daarna gingen we met zijn allen naar de Atlantis club genaamd Indulge. Maar op gegeven moment ben je er wel klaar mee na 11 uur drinken!! Het was een super leuke dag maar het was geen kerst, wat diezelfde avond wel een beetje tot me doordrong. Maar je kan niet alles hebben, en gelukkig wist ik dat ik iedereen een week later zou zien op Tim zijn bruiloft. Tweede kerstdag ben ik lekker film gaan kijken, ook niet verkeerd, gewoon heerlijk chillen.
Toen nog 1 vlucht voordat ik eventjes 'vakantie' zou hebben. Hongkong here we come!! Onwijs veel zin in deze stad, eerste keer dus alles is leuk! Ik ben die avond met een meisje uit India en een belgische piloot op stap geweest. Eerst lekker chinees gegeten op de straat, toen een soort van kroegentocht gedaan, waarna we naar de Victoria Peak gingen. Een van de hoogste punten van Hongkong, waar je een onwijs mooi uitzicht hebt over de stad en de skyline van deze enorme stad. Met een kabelbaantje omhoog rond half 12 avonds, zagen we natuurlijk geen hond! Wie gaat er nou zo laat een berg op?! Nou wij dus. Uitzicht was adembenemend, ik had van anderen wel al foto's gezien maar als je het zelf ziet is het toch anders. De volgende dag zouden we met nog een paar anderen naar de grootste zittende buddha ter wereld gaan. Door de slechte timing hebben we buddha in ongeveer 15 minuten gezien, omdat we daarna alweer terug naar het hotel moesten voor onze vlucht! Zo ongelofelijk mooi ook weer! Prachtig.
NEW YEARS EVE!! Woehoeeee, feestje! Altijd reden voor een feestje natuurlijk, daar zorgen we anders zelf wel voor. We waren in totaal met zijn 6en, we zouden naar een feest gaan bij de Marina, hadden we ook allemaal al kaartje voor gekocht. Ergens wilde ik ook wel het vuurwerk kijken, maar om daarna daar weg te gaan is echt een drama had ik gehoord, dus maar niet gedaan. Echt een topavond gehad met mijn lieve vriendinnetjes!!!
En dan natuurlijk niet te vergeten DE BRUILOFT!!! Wat was dat toch een mooie dag, echt werkelijk prachtig! Nienke zag er zo mooi uit!!! Echt een beeldschone jurk en Tim had ook echt een gaaf pak aan! Alles was ook op en top geregeld, door Jill, Joelle en natuurlijk Nienke zelf. Al met al een perfecte bruiloft, kan het niet anders omschrijven. Een super mooie dag!! Het was heerlijk om weer even thuis te zijn, maar ik had ook wel weer zin om terug naar Dubai te gaan en weer heerlijk te vliegen en bij mijn vriendinnen hier te zijn, wat eigenlijk ook een soort van familie voor me is.
Mijn eerste vlucht na de bruiloft was naar Kuala Lumpur, ook weer een nieuwe op het lijstje! De vlucht was echt een makkie, iedereen was hartstikke aardig en we hebben ook veel gelachen. Ik ben diezelfde avond nog naar de Petronas Towers geweest, fotoshoot gehouden overdag en ook toen het donker was. En toen hup naar bed, want we waren toch aardig moe. We zouden de volgende naar de Batu Caves gaan, schijnbaar ook hartstikke mooi en iets wat je gezien moet hebben. Alleen merel had zich per ongeluk verslapen, ach kan gebeuren. Toen maar weer verder geslapen, want er was geen tijd meer om nog iets anders te doen. Het was ook zo'n heerlijk zacht bedje, waar ik uiteindelijk 16 uur geslapen heb, ach zal het nodig gehad hebben!!
Ik ben nu net terug van mijn turnaround Maldives. Ik had het geluk dat ik een A positie was, wat betekent dat ik geen deur heb waar ik bij moet zitten. De piloot kwam uit aruba en toen mocht ik voor het landen in de cockpit zitten, wat officieel niet mag maar hij is de kapitein dus daar moeten ze dan naar luisteren! Echt onwijs mooi!!! Allemaal eilandjes bij elkaar, zag er prachtig uit !!
Nou dit was weer een aardige update, hoop dat jullie het weer leuk vonden om te lezen!! :D
liefs
Abonneren op:
Posts (Atom)